உறு பசி

வள்ளிநாயகியும் வரலாறும் :)

2012-02-09T16:16:00.003+05:30

வள்ளிநாயகிக்கு இரண்டாம்கட்டப் பரிசோதனைக்கு நேரமாகிக் கொண்டிருந்தது. அம்மா சொல்லிவிட்டிருந்தா , நிறைய இதில மினக்கெடுத்தாத, வாறது தான் வரும்...கிடைக்கிறது தான் கிடைக்குமெண்டு.அவளுக்கேதும் பயமில்லை, ஆனா பரிசோதகரா வாறவர் அவளைக் கண்டோ, அவளோட கதைச்சிட்டோ பயப்பிட்டுவிடக் கூடாதெண்ட நல்ல எண்ணம் அவளுக்கிருந்தது.தெவுமி குரானா சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள், நீ கதைக்க வெளிக்கிடாத....கதைச்சால்...உண்ட பரிசோதனை தவிடுபொடியாயிரும் என்று ! அவள் அதையும் கேட்டுக் கொண்டாள்.றஞ்சன பொடிவிதாறன சொன்னான், நீர் கதையும் ...வாறவன் கேக்கிற வரைக்கும் கதையும் ...கதைச்சால் நீர் எக்ஸ்பிளைன் பண்ணுறத்தை எல்லாம் அவன் காது குடுத்துக் கேப்பான், பிறகு அனலைசிங் கமிட்டி எண்டு இன்னொண்டு கூட்டுவான்...அதுக்குப் பிறகு நிச்சயம் வெற்றி மாதிரித் தான். ஆனபடியால் கதையும் என்றான். வள்ளிநாயகி அதையும் கேட்டுக் கொண்டாள்.

புறபிசர் அல்பிரட் டி சில்வா மட்டும் உம்முனா மூஞ்சிக்குப் பிறந்தவர் மாதிரி முந்த நாள் அதிகாலையில் ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு எடுத்துவிட்டு மிஸ்ட் கோலாக்கி விட்டார். பிறகு ஒரு அரை மணிநேரம் கழித்து, வள்ளிநாயகி, அருணகிரிநாதன் கட்டிப் பிடிக்கவருவதாய்க் கனவு கண்டுகொண்டிருக்கிற இடைப்பட்ட அதிகாலையில் அழைப்பை எடுத்தார். உம்மில எனக்கு நல்ல நம்பிக்கை இருக்கு எண்டு முன்னூற்றி இருபத்தோராவது தடவையாய்ச் சொன்னார், அத்தின தடவை அவற்றை பெஞ்சாதிக்குச் சொல்லியிருந்தா அவருக்கொரு விவாகரத்தாகி இருக்காதெண்டும், அதுக்குப் பிறகு ஒரு குழந்தை பிறந்திருக்காதெண்டும் அவளுக்குச் சொல்லத் தோன்றியது.இருப்பினும் அதிகாலையில் பல்லுமினுக்காமல் அவள் அதிகம் கதைக்க விரும்புகிறதில்லையால் புறபிசர் சொல்லுவதைக் காது கொடுத்துக் கேட்டாள். அவர் கதைப்பதெல்லாம் அவளது அறையில் மின்விசிறி சுற்றும் ஓசையைவிடக் குறைவாகக் கேட்டது. தீசிஸில் உள்ளதைவிடக் கூடுதலான வாதங்களை முன்வைக்கச் சொன்னது மட்டும் திரும்பத் திரும்ப எதிரொலித்துக் கொண்டே இருந்தது.

புறபிசர் போனை வைத்ததும் ஆங்கிலத்தில் உள்ள பரவலாக்கப்பட்ட கெட்ட வார்த்தையொன்றை மியூட் செய்து உச்சரித்தாள்.ஆங்கில நாட்காட்டியின் கடைசி விடுமுறையொன்றுக்குத் தவமிருந்து ஒரு சில உதிரிப்பாகங்களை வாங்குவதற்காகப் மலிபன் சந்துக்குப் போன அன்று வழமையை விட அவள் கறுத்துப் போயிருப்பதாக பெட்டாவில் கூவி விற்கும் அங்க்காடிக்காரன் சொன்னபோது, அவள் நான்காவது நாளாக அந்தத் தெருவிலே நடந்துகொண்டிருப்பதை உணர்ந்தாள்.

உருக்கில் ஒரு மின்னணுச் சுற்றொன்றைச் செய்து கொள்ளத் தேவையான உதிரிகளை வாங்குவதற்காக அவள் முதல் நாள் நாயைப் போலவும், இரண்டாம் நாள் நரியைப் போலவும், மூன்றாம் நாள் பேயைப் போலவும், இப்போது ஆவியாகவும் அலைந்துகொண்டிருந்தாள்.

அவள் பரிசோதனைக்கு ஆரம்பமாவதற்கு முதல் தனக்கு ஐன்ஸ்டீனைப் போலத் தாடியும் மீசையும் வளாராதென்பது குறித்துக் கவலைப் பட்டுக் கொண்டே, புறபிசர், நான் இதைச் செய்ய லாயக்கானவள் இல்லை என்று சொல்லிவிட்டு அவரது அறையில் இருந்து வேகமாக வெளியேறி வந்து,திருமதி ரொசாரியோ அன்ரிஸ் பீட்டர்ஸின் முதுகில் இடிபட்டுக் கொண்டு, தன் தலையைச் சொறிந்து கொண்டு நின்றாள். திருமதி ரொசாரியோ, கடுத்த புன்னகையுடன், வாரும்....உமக்காகத் தான் நான் இவ்விடம் வந்தேன், எப்ப தீஸிசைப் புரஜெக்ட் போர்மேட்டில் தரப் போறீர் ? உமக்கு நானே ஒரு கன்வீனியன்டான நாளைச் செலக்ட் பண்ணித் தாரன், நாளைக்கு என்னிண்ட அறைக்கு வாருமன் என்ன...அப்ப நாங்கள் சந்திப்போம் ! என்று ஆங்கிலத்தில் கூறிக் கொண்டே திரும்பிப் பார்க்காமல் நடந்தார். திருமதி ரொசாரியோ டிப்பாட்மென்ட் அறையை விட்டு நடக்கும் போது அவர் ஒரு இளம் சிவப்பு நிறப் பூனையொன்றுக்கு, குருத்துப் பச்சை நிறத்தில் மீசை வளர்த்துவிட்டதைப் போலவிருந்தார். அவர் இவ்வளவு நேரமும் வள்ளிநாயகியுடன் கதைத்ததெல்லாம் மியாவ் மியாவ் என்று காதுக்குள் எதிரொலித்தது. வள்ளிநாயகி தன் வலது காதில் ஓங்கி அறைந்து 'ங்ஙொய்' என்ற ஓசையைப் பெற விரும்பினாள்.

அது நடந்து முதலாம் நாள் சாமம் தாண்டி, அவள் 'பைரேட் பேயில்' பாக்கியராஜாவின் ஏதாவது ஒரு படத்தைத் தரவிறக்கிப் பார்க்கவிரும்பினாள். அதையும் புறபிசர் அல்பிரட் டி சில்வா தடைசெய்தார். I hope you will ....என்று தொடங்குற அப்போலோஜி மற்றும் இரங்கல் மின் மடல் ஒன்றினை அனுப்பி, அவளை மீண்டும் 'அதனைச்' செய்யத் தூண்டினார்.

சொல்லப் போனால் புறபிசரும், அவளது வளாகத்து மனிதர்களும் கொஞ்சம் அதிகமாகவே தன்னில் நம்பிக்கை வைத்திருப்பதாய் உணர்ந்தாள். அவளுக்கோ 'கொசெக்சி பசப்புகழ்' அளவுக்கு மூளை இல்லாவிட்டாலும் எதோ கொஞ்சம் இருக்கிறதாய் அருணகிரிநாதன் ஒரு மழை இரவில்....'வள்ளி..., உங்களுக்கு கொஞ்சம் மூளை இருக்குத் தான்.....என்று தொலை பேசிக்குள்ளாள் பல்லுத் தெரியிற மாதிரி சிரித்துக் கொண்டே சொன்னான். அவள் மயங்கித் தான் பொயிட்டாள்;)

இவ்வளவு பொசிட்டிவவான விடயங்கள் நடந்திருந்தும், வள்ளிநாயகிக்கு இருக்கும் தயக்கங்கள் ஐந்து இருந்தன.

ஒன்று, அவள் புதுசாக் கண்டுபிடிக்கிற அளவுக்கு அங்க ஒன்றும் கண்டுபிடிக்கப் படாம இல்லை.

ரெண்டு, அவள் இப்போதைக்குக் கண்டு பிடிக்க ஒன்றையும் விரும்பேல்ல, அப்பிடியே கண்டு பிடிக்க விரும்பினாலும் அருனகிரிநாதனிண்ட முதலாவது காதலிக்கு தன்னிலும் நீட்டுத் தலைமுடியா எண்டதைக் கண்டுபிடிக்க மட்டுமே அப்போதைக்கு விரும்பினாள்.

மூன்றாவது, தனக்குத் தாடி மீசை இல்லை என்கிற மிகப் பெரிய குறைபாடு ! எல்லா சயன்டிஸ்ட்டும் தாடி வைத்திருப்பார்களென்றும் , தனக்கு அது இல்லையென்றதும் தனது கண்டுபிடிப்புக்கே அர்த்தம் இல்லாததாய் உணர்ந்தாள். தாடி இல்லாத சயன்டிஸ்ட்டாய் தன்னை அவளாலேயே ஏற்றுக்கொள்ளக் கூட முடியவில்லை.

நான்காவது, இது கொஞ்சம் நியாயமாத் தான் எனக்கும் படுகுது. சொந்த வாழ்க்கையில ஒரு தோல்வியும் இல்லாமல் எப்பிடி சயன்டிஸ்ட் ஆகிறது. புறபிசர் அல்பிரட் டீ சில்வாவுக்கு இதெல்லாம் சொன்னா எப்பிடி விளங்கித் துலையும் ?

ஐந்தாவது , அது கொஞ்சம் நேர்மையான காரணம், புறபிசர் அல்பிரட்டின் வார்த்தையில் சொன்னால் , நேர்மையீனம் என்றும் சொல்லலாம். அதாவது அவளிண்ட தீசிஸில் நிறைய ஓட்டை ஓடிசல்கள் இருந்தன. முன்னுக்குப் பின்னான நிறைய முரண்பாடுகளை அவள் முன்வைத்திருந்தாள். அவள் குடுத்திருந்த மொடல்கள் எல்லாமே றோ மெட்டீரியல் லேசில கிடைக்காத சாமான்கள். இன்னொரு முக்கியமான விடயம், அவள் ஏனோ தானோ என்று செயத்திட்டத்தைத் தொடங்கி தையா தக்கா என்று முடித்திருந்தாள். இன்னும் கொஞ்சம் சொல்லப் போனால், செயற்திட்டம் எழுதி முடிக்கிற தருவாய் நெருங்கிற போதே இது உதவாதென்ற மேலோட்டமான முடிவுக்கு வந்திருந்தாள். ஆக இத்தகைய உளப் பிராந்தியை வைத்துக் கொண்டு எதையும் தான் கண்டுபிடித்துக் கிழிக்கப் போவதில்லை என்ற முடிவுக்குள் வந்துவிட்டிருந்தாள்.

இன்னும் கொஞ்சம் கையை மீறிப் போனால், புறபிசர் கெஞ்சிக் கேப்பாராயின், சிக்காக்கோ பல்கழைக்கழக வெளிவாரி மாணவரொருவனின் வலைப்பதிவை ஹக் செய்து புறபிசருக்கு அலப்பறை விடலாம் என்று கூட கொஞ்சம் அதிகபட்சமாகக் கற்பனை பண்ணிக் கொண்டிருந்தாள். தெரியாத் தனமாகவும், தெரிந்த தனமாகவும் ஒரு 'ஸ்கூட்டி பெப்பெட்டுக்கு' ஆசைப்பட்டுமுதல் மதிப்பெண் வாங்கிக் கொண்டதை நினைத்து அவள் 'குங் பு' முறையில் தன்னைத் தாக்கத் தயாரான சமயம் தான்,

ஒரு சமயம் அருணகிரிநாதன் சொன்ன சமாசாரமொன்று நினைவுக்கு வந்து தொலைத்தது. 'வள்ளிநாயகி நீங்கள் எங்கையோ இருக்க வேண்டிய ஆள்.... உங்களை நான் கொஞ்சக் காலத்தாலை ஒக்ஸ்போர்ட் யூனிவர்சிட்டியிலையோ, ஹாவர்ட் யூனிவர்சிட்டியிலையோ சந்திக்க விரும்புகிறன் என்று...

......அது ஒரு எழுநூற்றிப் பன்னிரெண்டாவது குறுந்தகவலாக அவளுக்குக் கிடைத்திருந்தது.அவள் , அவளது தொள்ளாயிரத்து மூன்றாவதான குறுந்தகவலை ஒரு ஸ்மைலியுடன் அருணகிரினாதனுக்கு அனுப்பினாள்.அவன் சொன்ன பேக்குத் தனத்துக்கு அவளுக்குப் பதில் சொல்லத் தெரியாததாலும், அவன் இன்னுமொருதடவை அந்தக் குறுந்தகவலின் அர்த்தமென்ன என்று கேட்டால், அந்த ஸ்மைலிக்குள் ஆயிரம் அர்த்தம் உண்டென்றும் பீலா விடலாம் என்பதே அவள் உத்தேசம்.

இப்படிக்கேடு கெட்ட விடயங்களெல்லாம் அவளுக்குள் வந்து தொலைக்கிற சமயத்துக்கு, ஏதாவதொன்றை உருப்பிடியாக் கண்டு பிடிக்கலாம் என்று அவளது அப்பா , நித்திரையில் இருந்துகொண்டே சொன்னார். பிறகு, இந்த நாசமறுந்த நுளம்புக்கு ஒரு மருந்தக் கண்டு பிடிக்கேல்ல இவங்களெல்லாம் என்ன கருமத்துக்கு விஞ்ஞானிகள் என்றும் தன் பாட்டில் சொல்லிக் கொண்டார். வள்ளிநாயகி நினைத்தாள், எப்பிடியாவது ஒரு பேசப்படுகிற விஞ்ஞானியாகி , தனக்குக் கிடைக்கிற முதலாவது விருந்துபசாரத்தில் நிறையச் 'சாம்பியனும்', கொஞ்சம் 'ரெட் புல்லும்' குடித்துவிட்டு வீட்டில் இருப்பவர்களைக் கண்டபடித் திட்டவேன்றுமென்று.

பிறகு போதை கொஞ்சம் உச்சத்துக்கு ஏற புறபிசர் அல்பிரட்டை ஓங்கிக் குத்தினாலும் கண்டுகொள்ளமாட்டினம் என்றும் எண்ணமிட்டாள். விஞ்ஞானிகள் அடித்தால் வாங்கித் தானே ஆகோணும்! அவள் புறபிசரின் மூஞ்சியைக் குறிபார்ப்பதாயும், அவர் தன் பன்றி மூக்கு விரியத் தான், குத்தின அசமந்தத்தினால்த் தும்முவதாயும், அதைக் கேட்டு HOD ஓடிவந்து அவளது மிகுதிச் செயத்திட்டத்தைக் கேட்டு நச்சரிப்பதாயும் அவளுக்குத் துர்ச் சொப்பனங்கள் அடிக்கடி வந்து போயின!

மூன்றாம் நாள் பகல், அவளுக்குக் கொஞ்சம் ஓய்வும், சிறிது கோப்பியும் கிடைத்தது. அவள் அதனைச் செய்துவிடத் தயாரானாள். செய்யோணும் என்றா , செய்து முடிச்சிறோணும், வேற கதையில்லை. தீசிசை ஒல்ட்டர் பண்ணத் தொடங்கினாள். எல்லாக் கோளாறுக்கும் அவளிடம் ஒரு தெளிவான பதில் இருந்தது. கடைசிச் சமன்பாட்டை நிறுவத் தாயாரான போது தான், அதை அப்பிடிச் செய்தால் என்ன என்று தோணியது. அதை அப்படியும், மற்றதை இப்படியுமாகச் செய்து ஒழுங்காக்கீறோனும் என்று அஞ்சாறு வருசத்துக்கு முன்னால்க் கும்பிட்டுக் கொண்டிருந்த கடவுள் மேல் சத்தியம் செய்தாள். கடவுளிற்ற சத்தியம் பண்ணியாச்சு, பிறகென்ன ! கொஞ்சம் மூளை தெளிவான மாதிரியும், அவள் புதுசாப் பிறந்த மாதிரியும் இருந்தது.

அவள் இன்னொன்றைப் புதுசாப் பெற்றெடுக்க விரும்பினாள். அம்மாவிட்ட நேரே போய்ச் சொன்னாள், அம்மா, எனக்கொண்டொரு பிள்ளையிருந்தால் எவ்வளவு நல்லாயிருக்கும் ?

....அம்மா மனுசிக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. மனுசிக்கு அருணகிரினாதனின்ற விஷயம் சாதுவாத் தெரியுமெண்டாலும், வள்ளிநாயகி கதைச்ச கதை கொஞ்சமும் பிடிக்கேல்ல...மனுசி முழிச்சுக் கொண்டே அவளை முறைக்க வெளிக்கிட்டுது......

வள்ளிநாயகிக்கு மனுசியிண்ட விஷயம் விளங்கினோன்ன, கலகலவெண்டு வெங்கலப் பாத்திரம் கவுண்டடிச்சாப் போலச் சிரிச்சாள்.

அவள் சிரிக்கேக்க அமலா போல் மாதிரி இருந்தாளா எண்டு கேட்டா, நான் இல்லை எண்டு தான் சொல்லுவன். ஆனா அருணகிரிநாதன் அங்க இருந்திருந்தால் அவள் ஏஞ்சலினா ஜூலி மாதிரிச் சிரிக்கிறாள், அவளுக்குள்லாற ஒரு பொஷ் வடிவு இருக்கெண்டுவான். சரி அவன்ற கதைய விடுவமேன்,

இப்ப வள்ளிநாயகி அம்மாக் காறிக்கு என்ன பதில் சொல்லப் போறாளாம் ?ஐயோ ஐயோ...விசர் மனுசி அம்மா நீ !

நான் சொல்ல வந்ததே விளங்காம எனக்கெண்டு அம்மாவா வந்து வாச்சியே !நான் சொல்லவந்தது என்னை மாதிரி இன்னொண்டை நான் உருவாக்கப் போறன் எண்டு !... என்றாள்.

மனுசி இன்னும் கொஞ்சம் குழம்பி ...'ங்ஞே' எண்டு முழிச்சுது.வள்ளி நாயகி இன்னும் சொன்னாள் , அப்பாட்டக் கேட்டன், அவரும் ஒப்புக் கொண்டுட்டேர்.

வள்ளிநாயகியின் தாய்க்குத் தலை சுற்றி அபுதாபி வரைக்கும் போய்விட்டு வந்தது.

என்ன கொப்பருக்கும் சம்மதமாமோ ? .....வள்ளிநாயகி இன்னும் கொஞ்சம் சிரித்தாள். நிறையச் சிரிக்க அவளால் முடியவில்லை, இன்னும் ஒரு ஆவர்த்தனம் சிரித்தால் மனுசி, அவளைக் கலைத்துக் கலைத்து அகப்பையால் அடிக்க ஆயத்தமாகியிருந்தது.

அவள் விளக்கினாள். அம்மா , நான் எழுதின தீசிஸ் பெரும்பாலும் சரியாய் வருமெண்டு புறபிசர் சொல்லுறேர். அதைச் செயல்த்திட்டமாக் கொண்டு வந்தால் ஒரு சின்ன மனித நரம்பு உணரி ஒன்றை நான் உருவாக்கினதாக முடியும். அது கிட்டத்தட்ட மனித இயல்புக்கு ஒத்துவாரதால, அது ஒரு ரோபோவைப் போலக் கிடக்கும். பாக்கிறவயலைக் கவருற மாதிரி அதை ஒரு மனித உருவத்திலையும் அமைக்கலாம்....இதைத் தான்..என்னைப் போல ஒண்டு என்டன்.....என்றாள்.

மனுசி ஒரு முடக்கு நெல்லிக்கிரஷ் குடித்து, தனது தாகத்தைத் தீர்த்துக் கொண்டது.மனுசிக்கு என்ன விளங்கிச்சோ, வள்ளி நாயகிக்கு இன்னும் கொஞ்சம் சீனி கூடப் போட்டு நெல்லிக்கிரஷ்ஷைக் கரைத்துக் குடிக்கும் படிக் கொடுத்தது. வள்ளிநாயகி ஒரு சொகுசுப் பார்வையுடன் அதை வாங்கிக் கொண்டு வந்து, சுப்பர் சிங்கர் ஜூனியர் பார்த்தாள். அதில் புஷ்பவனம் குப்புசாமி சாக்லேட் மழை வர வைத்துக் கொண்டிருந்தார்.

புறபிசர் வள்ளிநாயகியை மலை போல நம்பினார். அவளை சிலோன் *----------* கமிட்டியில் சேர்த்துவிடுவதாகச் சொன்னார். அவள் அங்கு கட்டாயம் இருக்க வேண்டும் என்றும் சொன்னார். பின் அதற்கு அவள் ஒரு பரீட்சைக்குத் தயாராகவேண்டுமேன்று ஒரு விஷவாயுக் கசிவை வெளிவிட்டார். வள்ளிநாயகிக்கு சில சமயம் புறபிசர் மேல் அபாரமான மதிப்பும், அடங்காத கோவமும் மாறிமாறித் தோன்றி மறைந்தன.

புறபிசருடன் ஒரே 'குஷ்டமப்பா' என்று அவசரவவசரமாக Facebook கில் நிலைத்தகவல் போட்டாள், அதைப் பன்னிரண்டு பேர் வந்து லைக்கினது அவளுக்கு ஒருவித ஆறுதலாகவும் இருந்தது.

வள்ளிநாயகிக்கு ரங்கீலா என்றொரு நண்பி இருந்தாள். ரங்க்கீலாவைப் பற்றி இவ்விடத்தில் சொல்வதற்கு ஒன்றும் இல்லாவிட்டாலும், அந்தப் பெயர் வள்ளிநாயகிக்குப் பிடித்திருந்ததலேயே அவளித் தன் கூட்டாளியாக்கிக் கொண்டாள் என்பதைச் சொல்லிவிட்டு மிச்சக் கதைக்கு நகர்கிறேன்.

அடுத்த நாள்க் காலை புறபிசர் அல்பிரட் தொலைபேசியில் வள்ளிநாயகியை அழைத்து, தொடர்ந்தும் தன்னால் சூப்பர்வைசிங் செய்யமுடியாமைக்கான நூற்றியொரு காரணங்களை முன்வைத்து அவற்றுக்கான விளக்கங்களை மின்மடலில் உத்தியோக பூர்வமாக அனுப்புவதாகக் குறிப்பிட்டார் . இன்னும் 'சாங் லீ' என்கிற சீனத்து இம்பேரியல் பல்கழக்கழகத்து உயர் பட்டைய மேற்படிப்பு முனைவர் ஒருவர் உனது ஆராய்ச்சியை ஊக்குவிக்குமுகமாக உனக்குச் சூப்பர்வைசராக இருக்க விரும்புவதாக தானாகவே முன்வந்து சர்கியூல் அனுப்பி இருக்கிறார். ஒத்துக் கொள் என்ன ! என்று மிரட்டுவதைப் போல அன்பாகக் கேட்டார்.

சனியனைப் பிடிச்சு சாரத்துக்குள்ள போட்டுக் கொள்ள வேண்டியாகீட்டு....'ஓக்கேய் புறபிசர்' என்று ஒயிலான ஆங்கிலத்தில் பதில் சொன்னாள். I like your English action என்று வள்ளிநாயகியினுடைய ஆங்கிலத்தைப் பாராட்டிய அடுத்த வாரம்,

சாங் லீயை உத்தியோக பூர்வமாக அவள் சந்தித்தாள்.சாங் லீயின் ஆங்கிலத்திற்கு

( அது ஆங்கிலமா பிரெஞ்சா என்று வள்ளி நாயகி இன்னமும் முடிவு கட்டவில்லை ) ஈடு கொடுக்க முடியாமல், தனது ஆராய்ச்சியை மழை காரணமாக நிறுத்திக் கொள்ளப் பிரியப்பட்டாள். அதற்கு சாங் லீ ஒரு குடையும், ரெயின் கோட்டும் சொந்தக் காசில் வாங்கித் தருவதாகக் கூறி , அடுத்த கட்ட ஆப்பைக் காய் நகர்த்தினார்.

வேறு வழியில்லாமல், வள்ளிநாயகி, தான் ஏற்கனவே கண்டு பிடித்து வைத்திருந்த அஸ்திரங்களைப் போட்டுச் சமாளிக்க வேண்டியதாகிப் போயிற்று. சாங் லீ ஆராய்ச்சி சம்பந்தமாக அடிக்கடிக் கேள்விகள் கேட்டுக் கதைக்காமல் இருப்பதற்க்கு அவள் பல்வேறு உக்திகளைக் கையாண்டாள். சாங் லீ, பிறமொழி இலக்கியத்தில் ஆர்வம் உள்ளவரெண்டு அவர் வாயால் சொல்லக் கேட்டதும், வள்ளி நாயகிக்கு சண்முகாசில் யாரோ ஓசியில் குல்பி வாங்கித் தந்தமாதிரி வாயெல்லாம் இனித்தது.

எங்கள் ஊரில் பாரதியார் இருக்கிறாரே, அவர்...என்று இழுப்பாள். சாங் லீ....சொல்லுவார், அவர் 'எட்டை புர்ர்ர்றம்' (எழுத்துப் பிழை இல்லை ) இல்லையா ? என்று. வள்ளிநாயகி திருப்பி, இங்கே ஒரு நபர் இருந்தார் அவருக்கு சிறீல சிறி ஆறுமுக நாவலர் என்று பெயர், அவர்...... சாங் லீ சொல்லுவார், ஏராளமான இடைச்செருகல்களை இலக்கியத்தில் செய்தவர் தானே ? என்று.

அதன் பிறகு வள்ளிநாயகி சொல்லுவாள், அட ...நாசமாப் போனவனே ! என்று....சாங் லீ சொல்லுவார் தாங் யூ...த்தாங் யூ என்று !

இவ்வாறாக அவளது மனித நரம்பு உணரி ஒருமாதிரி கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்க் கருக்கட்டிக் கொண்டே வந்தது. நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாகநரம்பு உணரி வளர்ந்து, நிறைந்த உருக்குக் கம்பிகளாலும் ,திரான்சிஸ்டர்களினாலும், சிலிக்கன் படையேடுகளின் வரிசையினாலும், ஆவர்த்தன அட்டவணையில் அவளின் நண்பிக்கு பள்ளிக் கூடத்தில் பாடமாகாத மூலகங்களின் இத்துநூண்டுப் பொருட்களினாலும் இன்னும் அவள் வெளியே சொல்லக் கூடாதென்று புறபிசர் அல்பிரட் டீ சில்வாவினால் எச்சரிக்கப் பட்ட 'அந்தப்' பொருட்களின் கூட்டினாலும் அது உருவாகிக் கொண்டு வந்தது.

சாங் லீ, ஒரு எலி பிடிக்கும் நாயைப் போல சுற்றும் முற்றும் அவளது ஆய்வுகூட அறையைச் சுற்றி அலைந்துகொண்டே இருப்பார்.ஆய்வு கூடமொன்றில் ஒரு ஆராய்ச்சி மாணவி எப்படி நடந்துகொள்ளவேண்டுமேன்று தினமும் பாடமெடுப்பார். வள்ளி நாயகி சொல்லுவாள், கேக்கிறவன் கேனைப் பயலுண்ணா எலி ஏரோப் பிளேன் ஒட்டும்னானாம் ! சாங் லீ சொல்லுவார்.....Not eli...I am Chang Leeei....என்று :)

இவ்வளவு நடந்ததுக்குப் பிறகு இப்ப என்ன கதை எண்டு கேக்கிறிங்களா ? வள்ளி நாயகி இப்போது சிலோன் இன்வேன்சன் சாம்பாரில் ,ராமசாமி, கந்தசாமி, முனிசாமி, ஹேமந்த அத்துலத்முதலி, ரசூல் பூக்குட்டி ( இவர் எ ஆர் ரகுமானிட்ட பாட்டுத் தொகுக்கிற ஆள் இல்ல, நான் அவரின்ட பேரைச் சுடவும் இல்லை ) , திருமதி. ஜிஞ்சக் ஹன்சாமாலி, பூஞ்சி பண்டாகே சாபுதந்திரி , இப்னு மாலின், டிலீஷா குமரப்பா, மனீஷா அத்தொடங்கெட்டிய, அனுபம் வீரவன்சகேமுதலாலி , மல்லவராச்சி முதியான்சிலாகே திக்குபண்டா .... இவ்வாறான பெயர்களையுடைய இன்வேன்சன் சாம்பாரின் உத்தியோக உயர் அதிகாரிகளின் மத்தியில் ஒரு சுழல் நாற்காலியில், சுழல்வதற்குத் தயாராகாத நிலையில் அவளுடைய மனித நரம்பு உணரியுடன் வீற்றிருக்கிறாள்.

அவளைப் பார்க்க, இரவிவர்மா கீறின கிட்டடியில் வந்த புது எடிஷன் துர்க்கையம்மன் மாதிரிக் கிடக்கு. ஒரு கையில வெட் திசுவும், இன்னொரு கையில மல்டிக் கலர் பிளாஸ்டிக் வயர் தொங்கும்மனித நரம்பு உணரியுமாக இருந்தாள். அவள் சரளமாகக் கதைப்பதற்குத் தயாராக இருந்தாள்.

சாம்பாரில் இருந்த ஒவ்வொருவரும் தத்தமது பெயரைச் சொல்லி தம்மை அறிமுகப் படுத்தினர். வள்ளிநாயகி தன் பங்குக்குத் தன் பெயரைச் சொல்லி அறிமுகப் படுத்தினாள்.

I am Vallinayaki Sekarasasekaram !..................

இன்னும் நிறைய தன் பற்றியும், தன் ஆராய்ச்சி பற்றியும் ஆங்கிலத்தில் உரையாடத் தயாராக நாக்கைச் சுழற்றி வைத்துக் கொண்டே, சுழல்க் கதிரையின் முன்னாசனத்துக்காக தன், இருக்கும் பொசிஷனை மாற்றிக் கொண்டிருந்தாள்.

டிலீஷா குமரப்பா , வள்ளிநாயகியைக் குறுக்க மறுத்துக் கேட்டாள்.உம்மைப் பற்றி வேணாம். உம்முடைய ரோபோ பற்றிக் கதையும்........,

.....அவரைப் பற்றிச் சொல்லும்......?

வள்ளிநாயகி உள்ளுக்குள் நினைத்துக் கொண்டாள், தமிழனுக்கு வேற எங்கேயும் எதிரி இல்ல, இன்னொரு தமிழன் தான். அதிலையும் பொம்புளைக்கு வேற எங்கயும் எதிரி இல்ல, இன்னொரு பொம்புளை தான் என்று.

டிலீஷா குமரப்பா, மீண்டும் கேட்டாள், 'அவரைப்' பற்றிச் சொல்லும் என்று.....

வள்ளிநாயகிக்கு ஒரே ஆச்சரியம் !

அவரைப் பற்றியா !

அவர்.....ஒ...அவள் 'அதைத்' தான் 'அவர்' என்று மரியாதைப் பண்பில சொல்லுறாள்!!!

வள்ளிநாயகிக்குக் குற்ற உணர்ச்சி பெருக்கெடுத்தது. தனது மனித நரம்பு உணரிக்குத் தான் இதுவரைக்கும் அழகியல் இயல்புடைய ஒரு தமிழ்ப் பெயரையும் தெரியாததையிட்டு.வள்ளிநாயகி, சாம்பரில் உள்ள அத்தனைபேரையும் ஒருதடவை நன்கு பார்த்தாள். அவள் முன்னுக்குப் பின்னாக எதையோ தான் செய்யப் போறதை முன்பே உணர்ந்திருந்தாலோ தெரியவில்லை, ஆனால் இந்த ஸ்கிரிப்டிலை வள்ளி நாயகி சாம்பரை விட்டு அசுவாரசியத்துடன் வெளியே வந்ததாய்த் தான் இருக்கிறது.

திருமதி ஜிஞ்சக் ஹன்சமாலி, வள்ளிநாயகியத் தடுத்துக் கேட்டாள், அறிமுகம் நடந்துகொண்டிருக்கேக்க எங்க எழும்பிப் போக எத்தனிக்கிறீர் ?

திரு அனுபம் வீரவன்சகேமுதலாலி கேட்டார்...ஏன் இவ்வாறு எழுந்து போகப் பார்க்கிறீர் ?

உமக்கு என்ன நடந்தது 'வல்லி நாய் கி' ? .....

வள்ளிநாயகி வீராவேசமாக எழும்பினாள், அவளுக்குத் தான் எடுத்தது தான் சரி என்று பட்டது. விறு விரென சாம்பரை விட்டு வெளியே நடந்து வந்தாள். அவள் புதிதாக வாங்கியிருந்த குதிநீண்ட செருப்பு ஓரிரு தடவை விழுத்தாட்டிய போதும் அவள், நிமிர்ந்தபடியே அங்கிருந்து பதினெட்டு ரூபாய் கொடுத்து பஸ்ஸில் வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தாள். கொடுத்த இருபது ரூபாய்க்கு மிச்சக் காசு கேட்டுக் கூட அவள் கண்டெக்டருடன் ஒருவார்த்தையும் கதைக்கவில்லை.

தாய் மனுசி ஏண்டீ பாதீல வந்துட்ட என்று....ஒருவகைத் தினுசான ஒப்பாரிக் குரலில் கேட்டாள். இவ்விடத்தில் இவ் ஒப்பாரிக் குரலை தண்டியலங்காரத்தில் சேர்க்கும் படிக்கு சிபாரிசு செய்கிறேன்.

வள்ளிநாயகி சொன்னாள், என்ட ரோபோவுக்கு நான் இன்னும் ஒரு பேரைத் தானும் தெரிவு செய்யேல்ல....தெரிவு செஞ்சு, ஆறுதலா ஒரு தமிழ்ப் பேர் வெச்சிட்டு...பிறகு அங்க போறனேன் என்று !

***

புறபிசரும், முனைவருமான சாங் லீ அடுத்த நாள் முற்பகல், அவரது அறையில் பரிசோதனை எலியை மல்லாக்காய்க் கிழித்துத் தொங்கப்போட்டதைப் போல தூக்கில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தார்!

புறபிசர் அல்பிரட் டீ சில்வா தேத்தண்ணிக்குள்ள அதிகமான ஹோக்டைனைச் சேர்த்துக் கொண்டு சுவாசிக்கத் தடுமாறி லங்கா ஹோஸ்பிட்டலில் அட்மிட் ஆகியிருந்தார்!

அருணகிரிநாதன் ரெண்டு நாள்க் கழிச்சு அவளுக்குத் தொலைபேசி, உமக்கும் எனக்கும் ஒத்தே வராது வள்ளிநாயகி ! என்று சொல்லிவிட்டு தொலைபேசியைப்படக்கென்று துண்டித்துக் கொண்டான்.

வள்ளிநாயகி, தனது ரோபோவுக்கு அழகிய தமிழ்ப் பெயறொன்றைத் தெரிவு செய்துவிட்டு சாம்பருக்குப் போன அன்று பனியார மழையும், கொக்கீஸ் காற்றும் வீசியது. அன்றைக்குத் தான்வள்ளிநாயகிக்கு அல்பிரட் ஐயன்ஸ்டீன் சாவில் இருந்து மீண்டு வந்து கான்கிராசுலேசன்ஸ் சொல்லியிருந்தார்.

வள்ளிநாயகி அல்பேர்ட் ஐயன்ஸ்டீனைப் போல தனக்கும் தாடி வளர்வதை உணர்ந்தாள். தாடி வளர்ந்த அடுத்த கணமே தன்னை தானொரு விஞ்ஞானி என்பதை மாற்றமேதுமன்றி ஏற்றுகொண்டாள்.

அப்ப தான் வள்ளிநாயகி உணர்ந்தாள் வரலாறு முக்கியம் எண்டுறத்தை !

நிலா-
2/2/2012

குழந்தைகளுக்காக எழுதுதல் .....

2011-10-18T00:40:00.001+05:30

இலக்கியங்கள் மர்மங்களாக பெரியவர்களுக்கு இருக்கும் சமயம், குழந்தைகளுக்கு அவை இனிப்புகளைப் போல அன்றன்றே தீர்ந்து விடுபவையாக இருக்கின்றது. எல்லாக் காலங்களிலும் குழந்தைகள் தாங்கள் வளர்பவர்கள் என்பதை அடிப்படையாக வைத்துச் செயல்ப்படுவதில்லை என்பதுவே இதற்கான மேலோட்டமான காரணமாகும். குழந்தைகள் தமக்கான சமுகத்தை தம்மூடாகவோ , பெரியவர்கள் ஊடாகவா பார்க்கிறார்கள் என்பதில் குழந்தைகளுக்கான இலக்கியத்தின் தேவை பெரியவர்களிடம் நிறைந்து கிடக்கின்றது. குழந்தைகள் எதனைத் தேடுகிறார்கள் என்பதை பெரியவர்களால் ஒரு போதும் தீர்மானிக்க முடிவதில்லை. அவர்கள் குழந்தையாக இருந்த போதும், அவர்கள் குழந்தைகள், குழந்தைகளாக இருக்கும் போததுமான இரு பெரும் தேடல்கள் எப்போதும் ஒன்றாக இருக்கிறதில்லை.

சமுகத்தின் வளர்ச்சியும் , சமுகத்தில் குழந்தைகளைப் பார்க்கும் கோணமும், வர்க்கங்களின் வித்தியாசமும் ஒரு குழந்தையின் தேடலை வேறுபடுத்தும்.

இன்று வரைக்கும் வன்னியில் குழந்தைகள் ஒன்று சேர்ந்து 'அட்டலங்க்காய் புட்டலங்க்காய்' விளையாடுவதையும், கொழும்பில் எனது பெரும் வாழ்க்கையைக் கழித்த குழந்தைப் பருவம் தாண்டிய என்னால் அவ்வாறான விளையாட்டொன்றை எனது பாலிய வயதுகளில் ( ஏழெட்டு வருடங்களுக்கு முன் ) எதிர்பார்த்தும் இருக்க முடியாத சூழல் மிக யதார்த்தமான எடுத்துக் காட்டு. இன்றைய குழந்தைகளை பெற்றோர்களாகட்டும் அவர்களுடைய ஆசிரியர்களாகட்டும், குழந்தைப்பருவம் தாண்டிய அவர்களது அயலவர்களாகட்டும் பார்க்கின்ற கோணம் மிக மாறு பட்டது. ஒரு திணுசான பய மருட்சியுடனும், தங்களை விட அனுபவ முதிர்ச்சி கூடியவர்களாகவுமே மனதளவில் பார்க்கிறார்கள். அதுவே இன்றைய குழந்தைகள் மீதான பெரியவர்களின் பயத்தையும், அனுமானிக்க முடியாத குற்ற உணர்வையும் காட்டி நிற்கின்றது.

முப்பது வருடங்களுக்கு முன்பு குழந்தையாக இருந்தவர்களின் அன்றாடத் தேவைகளுக்கும், கடந்த பத்து வருடங்களுக்குள் குழந்தையாக இருந்தவர்களின் தேவைகளுக்கும் பரந்த மாறு பாடு உண்டென்பதை எல்லோராலும் மிகத் தெளிவாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியும். அன்றைக்கு எட்டு வயதுப் பெண் குழந்தையினது தேவைக்கும், இன்றைய எட்டு வயதுப் பெண் குழந்தையின் பரிணாம வளர்ச்சியின் தேவைக்குமிடையில் உள்ள வேறுபாடு மிகையளவானது.அரசியலும், நெருக்கடியும் அதிகளவு சொல்லப் போனால் யுத்தமும் குழந்தைகளை, குழந்தைகள் தவிர்ந்த வேறொரு உலகத்துக்குள் அவர்களாகவே அவர்களை உற்பத்தி செய்து உந்திச் செல்ல வழி விட்டிருக்கிறது என்ற போதில்,

அன்றைய அம்மாமர்களும், பாட்டி மார்களும் குழந்தைகளாக இருந்த போதிருந்த கதைகளையும், பாடல்களையும் இன்னும் இவர்களுக்கு ஊட்டுவதன் அவசியம் என்ன ? இவர்கள் என்ன மாதிரியான கதை சொல்லிகளை சமூகத்திடமிருந்து எதிர்பார்க்கிறார்கள் ? இன்றைக்கு ஒன்றரை வயது எனது அக்காவின் மொழியறியாத குழந்தை baba black sheep have you any wool, yes sir , yes sir three bags full எனும் போது, என்னை மறுத்து five bags என்று கைகளால் விரல் பிடித்துக் காட்டுகிறது. தாராளமயமாக்களின் உந்துதல் தானா இவை ? குழந்தைகளின் பொதுவுடமைச் சிந்தனை தானா இது ? மனித விழுமியத்தில் குழந்தைகள் எனும் அடிப்படை மனிதர்களின் மீது நாங்கள் என்ன வகையான பார்வையை வைத்திருக்கிறோம் ?

என்ன வகையான குழந்தைகளாக இவர்கள் வளர வேண்டும் என்று தீர்மானித்த பின்னல்லவா இன்றைய குழந்தைக்கான புணர்ச்சியை மேற் கொள்ளுகிறோம். அடிப்படையில் குழந்தைகளை பானைகள் செய்வது போல செய்வதற்கு விரும்புகிறோம், குழந்தைகள் குழந்தைகளாக இருப்பதை எம்மால் முடிந்தவரை நாம் தவிர்க்கிறோம். ஏனென்றால் குழந்தைகளது அரசியலைக் கலப்படமில்லாத கேள்விகளுக்கு எம்மிடம் பதில்கள இல்லை. அல்லது அதற்குப் பதில் சொல்லத் தகுந்தவர்களாக எமது பாடவிதானம் அமைக்கப்படவில்லை. நாங்கள் பாடவிதானத்துக்கமைய வளர்ந்த மனிதர்கள்.

குழந்தைகளுக்கு எழுதுவது என்பது, குழந்தைகளால் தமக்குள் எழுதுவது, வளர்ந்தவர்களால் குழந்தைகளுக்காக எழுதுவது என்று இரண்டு வேறு பட்ட படிகளைக் கொண்டது. நம்மை ஒத்த நான்கு பெயருக்கிடையே நகைச்சுவைகளையோ, சிறு துணுக்குக்களையோ பரிமாறிக் கொள்ளும் போததன் சொல்ல முடியாத உணர்ச்சிப் பிரவாகம், குழந்தைகள் தமக்குள்ளும் பேசிக் கொள்கிற போது ஏற்படுகின்றது என்பதை எம்மால் உணர முடிவதில்லை. அவர்களது உலகத்தின் அரசியல், அபிலாஷைகள், முரண்பாடுகள் போன்றவற்றை வெளி வரை முறை அற்று அவர்கள் கலந்துரையாடுகிறார்கள். பாலிய வயதில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒன்றோ அல்லது பலவோ சிநேகிதர்கள் இருந்திருப்பார்கள். இங்கு என்ன முரண்பாடான விடயமென்றால் ஒவ்வொரு அம்மாவும், அப்பனும், அக்காளும், அண்ணனும் தாங்கள் குழந்தைகளாய் இருந்த போது செய்ததாக கருதும் வயதுக்கு மீறிய விடயங்களை தங்கள் இளையவர்கள் கண்டு பிடித்துவிடுவார்கள் என்கிற ஒரு நிலை புரியாத அச்சத்துடனேயே குழந்தைகளுக்கும் தமக்குமிடையேயான பெரு இடைவெளியை நிரப்பிக் கொண்டு செல்கிறார்கள். உண்மையில் இவர்களுடைய பயத்தினால் குழந்தைகளின் அகமனதில் தம்மையறியாமல் அச்சத்தையும் வளர்ந்தவர்கள் உலகைப் பற்றிய பயத்தையும் விதைக்கிரார்களே ஒழிய பாதுகாப்பை அல்ல.

தமிழ்ச் சூழலில் குழந்தைகளின் உலகம் இன்று மாறுபட்டது. அவர்களுக்கு AK47 இனதும், போக்கஸ் லைட்டினதும் பாவனை தெரிந்திருக்கின்றது. ஜுராசிக் பார்க் எராவில், டைனோசர்கள் தோன்றவில்லை என்று திட்டவட்டமாக நம்புகிறார்கள். வடிவேலு சொல்லும் கெளம்பீட்டான்யா என்பதின் முழு அர்த்தமும், விவேக் சொல்லும் ' பிளாஸ்டிக்கின் பாவனையும் ' நன்கு விளங்கியிருக்கிறது. கணிதத் தேற்றம் தெரியாதவிடத்து, I am not a Pythagoras என்று இயல்பாகப் பதிலளிக்கவும், அப்பாவும் அம்மாவும் அடுத்தடுத்து பலியானபோது தன்னை விட இளவயதுத் தம்பியை/ தங்கையை குளிப்பாட்டி அயர வைக்கவும் தெரிகிறது.

இது மிக அடிப்படையான பிரதேசத்தில் இருந்து வெளியே வராத ஆறு வயதுக் குழந்தையொன்றின் அடிப்படைப் புரிந்துணர்வு. இவை இவ்வாறாக இருக்க இன்னும் நாங்கள் குழந்தைகளின் காதில் பூ முடியும் புனைவுகளையும், அவர்களைப் பேயர்களாக்கின்ற வேலையற்றவர்களின் புத்தகங்களையும் வாசிக்கக் கொடுக்கிறோம். இலங்கைப் பாடத்திட்டத்தில் சமய (எல்லா ) பாடங்கள் ஈறாக எல்லா இடத்திலும் குழந்தைகளைப் பூச்சாண்டி காட்டத் தொடங்குவதோடு ஆரம்பமாகிறது.

இசுமாயில் நபியின் பாதம் துடிக்க, வெடித்து பூர்த்த சம் சம் நீரூற்று, சொர்க்கத்துக்கு கோபுரங்கட்டிய கதை, கன்னி கழியாமல் கிறித்து பிறந்த காதை, குகன் கொடுத்த மீனை ராமன் சாப்பிட்டான் என்பதை மறைத்து எழுதின விளக்கவுரை, சுந்தரர் ஆண் பணையைப் பெண்பணையாக்கின கதை , சுத்தோதனரும், சித்தார்த்தரும் தாமிரக் கட்டியை தங்கக் கட்டியாய் முற்பிறப்பில் மாற்றிய கதை என்று எல்லா இடங்களும் குழந்தைகளுக்கு ஏன் எதற்கேன்று வரைமுறையற்ற கேள்விகளைக் கேட்கத் துணிய வைக்காத கதைகளையும் கருத்துப் புலங்களையும் உருவாக்கிக் கொடுக்கின்றது. படித்தவர்கள பலரும் இதற்காகத் தான் நூலாக்கக் குழுவொன்றை நிர்வாகித்து புசத்துகிறார்கள்.

திடீரென்று ஒரு நாள் சின்னக் குழந்தைக்குத் தம்பி பிறப்பதும், தம்பி எப்படிப் பிறந்தான் என்ற தார்மீகக் கேள்விக்கு பாட்டி முதற்கொண்டு , தகப்பன் வரை
படுகிற பாடிருக்கிறதே ! குழந்தைகளை எங்களுடைய பொய்களும் போலி உருவகங்களும் தாம் வளர்ந்தவர்களுடைய கபடத்தைக் கற்பித்துக் கொடுக்கின்றன என்பதை நாம் முற்றிலுமாக மறக்கின்றோம். பெரியவர்கள் கபடங்கள் நிறைந்தவர்கள் , தாங்கள் பிழைகளில் இருந்து எப்போதும் தப்பிக்க வேண்டும் என்பதனையே நியமமாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இதுவே குழந்தைகளின் அடிப்படைப் பாதுகாப்பைக் கூட ரத்து செய்கிறது.

சின்னஞ்சிறு குழந்தைகளை கடவுள் கொடுப்பதில்லை, உன் தாயும் தகப்பனும் உனக்கான ஒரு சகோதரனை/சகோதரியை அன்பு,பிரேமை ,பண்பு , உனக்குக் கொடுக்கும் பால்ச் சோற்றில் கொஞ்சம் இதெல்லாம் பிசைந்து உனது பாதுகாப்பிற்காக அவனையும், அவனது பாதுகாப்பிற்காக உன்னையும் கருவிருத்தினோம். அவன் நாளொரு மேனியாக பல மாதங்கள் உன் அம்மாவினுடைய வயிற்றில் சவுகரியமாக வளர்ந்து இப்போது உன்னைக் காணவேண்டும் என்று வயிற்றில் இருந்து பூர்த்தியான குழந்தையாக வெளியேறினான் /வெளியேறினாள் என்பதை எதற்காக மறைக்க வேண்டும் ?
சின்னக் குழந்தைகளுக்கேயான தமது இளைய சகோதரங்களுடனான முரண்பாடுகளை நாமல்லவா அதிகரித்து விடுகிறோம்?

குழந்தைகளுக்கான இலக்கியங்களில் எதற்காக இவை எழுதப்படுவதில்லை ? வயதி மீறியவையா இவை ? பாலர் பாடப் புத்தகத்தில் சோதிகா, திரிசா, சூரியா எல்லோரையும் அக்கா அண்ணா என்று சொந்தம் கொண்டாடுகின்ற அநியாயம் நிகழும் போது இவற்றினுடைய எழுந்தமான விளக்கம் மிக அரிது தான்.
குழந்தைகள் தினத்திலும், குழந்தைகள் சம்பந்தமான சமவாயங்களின் போதும் இவற்றைப் பற்றிச் சிந்திப்பதோடு நமது சமுதாயம் உறங்கப் போய்விடுகிறதல்லவா? மேலை நாடுகளில் இருந்து வரும் குழந்தைகளுக்கான புத்தகங்கள் தமிழில் அதிகளவு மொழி மாற்றம் செய்யப்படுபவையாக இல்லை. ஆங்கிலச் சூழலில் வளரும் குழந்தைகளுக்காக அவை அப்படியே தரவிறக்கம் செய்யப்படுகின்றன.

Cold little deer உம், strawberry red fruit உம் எங்கள் சூழ்நிலைக்குப் பொருந்தாதவை, குளிர் மானையும், சிவப்புச் சீனிச் செர்ரியையும் எங்களால் குழந்தைகளுக்குக் கொடுக்க முடியாது. அவர்களுடைய இலக்கியங்கள் கனவுப் படலத்தைப் போல் மிதந்து கொண்டே இருக்கின்றன.
அவகாடோ கோட்டையை விழுங்கியதற்காகத் தண்டிக்கப் படும் சிறுவனும், ஹவலோன் பண்டிகையில் பூசணிக் காய்க்குள் இருந்து பிறக்கும் தம்பளினாவும், பெரியவர்களுக்கான காமத்தைக் கிளறும் இளைய பெண்சாதிக் கதைகளும் , சின்றேல்லாவும், நித்திரை அழகியுமே எங்கள் குழந்தைகளுக்கு அன்றாடம் நாம் காட்டும் வர்ணக் கதைகள். தமிழைப் பொறுத்த வரைக்கும் எல்லாக் கதைகளின் முடிவிலும் ஒரு நீதியைச் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.
தமிழ்க் கதை சொல்லிகளின் மரபு இன்று வரைக்கும் உடைக்கப்படவில்லை. குழந்தைகள், சொல்வதைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் தானியங்கி பொம்மைகள் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அல்லது அவர்கள் கேள்விகள் கேக்காத மாதிரியான கதைகளைச் சொல்லத் தொடங்குகிறார்கள்.
அல்லது இருக்கவே இருக்கின்றது ஹரிப் போட்டார் சமாச்சாரம் ! இன்னும் குழந்தைகளை கற்றவர்களாக ஆக்க விரும்பினால் வாழ்ந்து கெட்ட அரசியல்த் தலைவர்களும் சமய ஆசாட பூதிகளும் முட்டையில் மயிர் புடுங்கிய கதைகளை சித்திர விளக்கத்தோடு போட்டிருப்பார்கள். எங்களின் குழந்தைகளை கி.பி , கி. மு வுக்குரியவர்களைப் போல் நடத்து காட்டச் சொல்லுவதற்கு இவர்களுக்கு என்ன துணிச்சல் ? எங்கள் குழந்தைகளை வளர்க்கும் பொறுப்பை இந்த எளிய பதிப்பகத்தாரிடம் விட்டு விட்டோம் என்று யாரும் நினைத்துக் கொள்ள வேண்டாம் !

பொய் சொல்லக் கூடாது என்று முடிகிற ஒவ்வொரு நீதிக் கதையின் பின்னும் அம்மா நித்திரை வருகிறதாகப் பொய் சொல்லிக் கொண்டே கண்ணயர்ந்து போவாள்.

மொழியில் இருக்கிற அழகியலையும், படிப்பதில் இருக்கின்ற சந்தோஷத்தையும் ஒரு குழந்தை தானே வாசித்து உணர்வதற்குரிய படைப்புக்கள் இங்கு மிகக் குறைவு. நான் பள்ளிக் கூடம் செல்லக் கூடிய உயர் வகுப்பு மாணவர்களைக் கூட இங்கு குழந்தைகளாகத் தான் கொள்கிறேன். உயர் தர வகுப்பில் அவர்களுடைய பௌதீக , இரசாயன வினாக்களில் வரும் மயக்கத் தன்மையான கேள்விகளை இன்னும் இலங்கைக் கல்வித் திணைக்கழகம் அனுமதித்துக் கொண்டே வருவதும், ஆங்கில மூலமான மாணவர்கள் அதிகளைவில் தெளிவான விளக்கத்தோடு இருப்பதும் கூட எங்கள் சூழலுக்கு நாங்கள் வைத்துக் கொள்கிற தீ வைப்புத் தான். என்ன வேடிக்கை என்றால் கற்பித்துக் கொடுக்கவெனப் பழக்கப்பட்ட ஆசிரியப் பெரும் கூலிப் படைகளுக்கு அவ்வாறான மொழி வாசகங்கள் தூக்கத்திலும் பழகி விட்டமையினாலும் ( தனியே கூப்பிட்டுக் கேட்டால் அர்த்தம் சொல்ல திண்டாடுவார்கள் ) , காலா காலமாய் பட்டப் பழைய வினாக் கோர்ப்புக்களை இன்னமும் வைத்து சிறு மாணவர்களை ஏமாற்ற அவர்களது அறியாமை போதுமாக இருக்கின்றமையினாலும் இவ் விடயம் அவ்வளவாகப் பேசப்படுவதில்லை.உண்மையில் இவ்வளவு முரண்பாடான/சிக்கல்த் தன்மை நிறைந்த வார்த்தைகள் உயர்தரப் பாடத் திட்டத்தில் இருப்பதுவே மாணவர்களின் பல்கழைக் கழகத் தெரிவுக்கு மிகப் பெரிய தடையாக அமைகிறது.

உயர் தரத்தில் எந்தப் பிரிவிலாயினும் தமிழ் மொழி மூலம் கற்று வந்த மாணவர்கள் இன்றைக்கு எஸ். ராமக்கிருஷ்ணனையோ, கணையாழியின் கட்டுரைகளையோ வாசிப்பதற்குச் சிரமப் படுகிறார்கள் என்றால் , தேவைக்கதிகமாக மாணவர்களைப் பயப்படுத்திய பாடசாலைக் கல்விச் சூழலையே நான் சாடுவேன். மேலே குறிப்பிட்ட எழுத்துத் தரத்தை விட மிகச் சிக்கலான எழுத்து முறையில் பௌதீகவியளிலும், பொருளியளிலிலுமாக தமிழை உபயோகித்த மாணவர்களுக்கு இத் தமிழ் புரியாததன் காரணம் என்ன ? ஒரு மேட்டுக் குடித் தன்மையை, கீழ்மட்ட அரசியலாக்கி இருக்கிறார்கள்.

//நீண்ட ஒலி மாணியின்
இடுக்கியின் ஒவ்வொரு அதிர்விலும்
பாதரசக் குமிழிகளை
இரைப்பையின் ஒவ்வொரு மென் சவ்வும்
அரைப்பதாக உணர்கிறேன்.
ஆகையால் ,
வர்த்தமானத்தின் காலாண்டில்
உனது வருகைக்காக பூத்திருப்பேன் //

இது ஒரு உதாரணத்துக்காக இன்றைய கவிதைகளின் நடை முறை புரியாத வார்த்தையில் எழுதியது. இந்தக் கவிதையின் வார்த்தைகள் புரியவில்லை என்று இலங்கைப் பாடத்திட்டத்தின் உயர் தரம் படித்த ஒருவர் சொல்லுவாராகில் , ஒவ்வொரு எழுத்தாளனும் தூக்கில் தொங்குவது தலையாய கடமையாகும். உண்மையில், மாணவர்களது மொழி அறிவின் பரவலைக் கூட பன்முகப் படுத்தாமல் பரீட்சையின் நோக்கமாக புதிர்க் குற்றுக்களாகப் பார்க்க வைக்கிற சோதினை வணிகமே இதன் எல்லாப் பாதிப்புக்கும் காரணம். சரி பெரிய மாணவர்களை விடுத்துக் குழந்தைகளின் கதைக்குள் போவோம்.

எல்லோரும் பரிந்துரைக்கின்ற பாரதியின் பாடல்களைக் கூட தமிழ் சூழலில் குழந்தைகளுக்குத் தனியாக வாசிக்கக் கொடுக்க முடியாமல் இருக்கின்றது.
ரௌத்திரம் பழகுதல், வதுவை புரிதல் போன்ற சின்னச் சின்ன புழக்கமற்ற வார்த்தைகளைக் கூட எங்களவர்கள் அரும் பொருளாக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். சுய வாசிப்பையும் , அவர்களாக வாசிப்பை அறிமுகமின்றி உணருதலையும் இது தடுக்கின்றது.

காமத்துப் பால் எவ்வாறு பாடப் புத்தகங்களில் வலிந்து தவிர்க்கப் படும் போதும், மாணவர்கள் திருக்குறளை எடுத்து விளக்கவுரையுடன் சோரம் போகும் அதிகாரம் வரை வாசித்துத் தெளிவடைகிரார்களோ அதுவே தான் பெரியவர்களின் இந்தப் பயப்படுத்தளுக்கும் தீர்வாக அமையும்.

அம்மா சமைக்கிறாள்,அப்பா பத்திரிகை படிக்கிறார், அண்ணா பந்து விளையாடுகிறான், அக்கா சமையலறையில் தாய்க்கு உதவுகிறாள் போன்ற பழைய கழிவிரக்கம் நிரம்பிய பாடப் புத்தகங்களையும், கதைப்புத்தகங்களையுமே திரும்பத் திரும்பக் குழந்தைகளுக்குக் கொடுக்க வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறோம்.

அ'னா -அம்மா, இ 'னா -இலை , ஈ' யன்ன - ஈசன் என்று சொல்லிக் கொடுக்கும் போது சிவபெருமானினது படத்தையும் இன்னொரு புத்தகத்தில் அ'னாவில் தொடங்கும் அல்லா பற்றிப் படிக்கையில் அவனுக்கு உருவம் இல்லாது போதலையும் சொல்லிக் கொடுக்கிறோம். குழந்தைகளுக்கிடையிலான முரண்பாடுகளை யார் வளர்த்து விடுகிறது ? இன்னும், உருவமில்லாத அல்லாவை அவன், இவன், நாயன் என்று ஆண் பாலிலேயே அச்சுக் கோர்த்திருப்பதும் பற்றி குழந்தைகள் என்னவென்று புரிந்து கொள்வார்கள் ?

எல்லாத் தரப்புக் குழந்தைகளும் , எல்லாத் தரப்புப் பெரியவர்களும் சேர்த்து உரையாடக் கூடிய தலைப்பில் குழந்தைகளுக்கான படிப்புக்கள் எதுவும் இல்லை. பிறகெப்படி இரு தரப்பினருக்குமிடையான அந்த நிரவலற்ற இடைவெளி பூர்த்தியாகும் ? குழந்தைகள் வேறு மொழியிலும் , பெரியவர்கள் அவர்களைத் அதே மொழியை இன்னும் கொச்சையாகக் கையாண்ட படியுமே இரு தரப்பினருக்குமிடையான சமரசப்படுத்தல்கள் நிகழ்ந்து கொண்டே போகும்.

சின்னக் குழந்தைகள் பிரியப்படும் இலக்கியங்களில் முடிவும், தொடக்கமும் தேவையில்லை. அமெரிக்க குழந்தை இலக்கியத்தின் தந்தை என்று அழைக்கப்படும் டாக்டர் சூஸ் ,சின்னச் சின்னக் கதைகளை எழுதினர். பூனைகள், குரங்குகள், காக்கைகள், அவற்றுக்கான உடைகள, தொப்பிகள் போன்றவையும் அவற்றை நாளாந்தம் அவை உபயோகிக்கும் விதத்தையும் குழந்தைகள் இரசிக்கும் படியாக எழுதியிருப்பார். அதே நடை முறையில் பெறப்பட்டது தான் டொம் அண்ட் ஜெர்ரி கதைகள். டொம் அண்ட் ஜெர்ரிக் கதைகளின் முக்கியத்துவம் இது தான், பெரியவர்களுக்கும் விளங்குகின்ற சிறியவர்களுக்கும் விளங்குகின்ற சிறுவர்களுக்காக கதைகள் அவை. போது வாழ்க்கையில் இருவரது சந்திப்பின் போதும் நாம் மனம் திறந்து இது பற்றி உரையாடக் கூடியதாக இருக்கின்றது. பெரியவர்களின் கதைக்குள் வராதே என்று குழந்தைகளைத் திட்டுவதாகவோ, சின்னக் குழந்தைகளுக்கானவை என்று பெரியவர்களால் முற்றிலுமாக ஒதுக்கி விட முடியாததுமே இவற்றின் மிகச் சிறப்பம்சம். இவையே இரு தரப்பு வாழ்வியலதும் அடிப்படைப் புரிந்துணர்வுகள்.
இந்த இடத்தில் சம்பந்தப்பட்ட ஒராளுக்கு மட்டும் புரிந்தால் போதாது. ஏனென்றால் குழந்தைளை நாங்கள் பெரியவர்களாக வளர்க்க விரும்புகின்றோம். அதே போல குழந்தைகள் எங்களை குழந்தைகளாக்க விரும்புகிறார்கள். இருவருக்கும் அடிப்படைப் புரிந்துணர்வு என்பது மிக அவசியம்.

குழந்தைகளின் புத்தகங்கள் ஒலி நயத்துடனும் ஒரே மாதிரியான வார்த்தைகளை திருப்பத் திருப்ப ஒலிக்கச் செய்கிறதாயும், இலக்கணமாய்ச் சொல்லப் போனால் ரைமிங் வார்த்தைகள், ஐறனி வார்த்தைகள் நிரம்பியும் இருக்க வேண்டும். எட்டு வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்கு சில வார்த்தைகள் எத்தனை தடவை உச்சரிக்கப்பட்டன என்பதன் அளவு தெரிவதில்லை. இரண்டு நாட்களுக்கு முன் அதே அளவான வார்த்தைகள் உச்சரிக்கப் பட்ட போதும் கூட ஞாபகத்தில் இருப்பதில்லை. ஆகவே தொடர் ஒலி நயமான சந்தம் கொண்ட வார்த்தைகள் குழந்தைகளுக்கு மிக அவசியம்.
ஆங்கிலத்தில் அவை அதிகமாக இருக்கின்றது. ஆங்கிலத்தை அதிகமாக நான் சொல்லக் காரணம் தமிழ்ச் சூழலில் தமிழ் அல்லது ஆங்கிலம் இரண்டுமே குழந்தைகளுக்கு நாம் பயிற்றிவிக்கும் மொழியாக இருக்கின்றது. ஆனால் ரேடியன்ட் வேய், ஜங்கிள் புக் , கிண்டர் கார்டன் தவிர மேற்கத்தைய குழந்தைப் புத்தகங்கள் தமிழ்ச் சூழலுக்குள் வரவே இல்லை. கொஞ்சக் காலத்துக்கு முன் ரேடியன்ட் வேயில் கிறித்துமத்திற்கு பையனுக்கு கேக் கொடுப்பதும் , பெண் குழந்தையொன்றுக்கு சின்னப் பையன் ஒருவன் பூச்சியைக் காட்டி பயமுறுத்துவதும் என்கிற பெண்ணிலைவாதச் சித்தரிப்பு பெரும் சர்ச்சையைக் கிளப்பியிருந்தது. மேற்குலகில் இவ்வாறான பழம் பெரும் குப்பைகளை தூர வீசி விட்டார்கள். இன்னமும் நாங்கள் தாத்தா காலம் தொடக்கம் எங்கள் வீட்டு 'புஸ்கா' 'கிஸ்கா' என்று பெயர் வைத்திருக்கும் வாண்டுகள் வரை அவற்றையே பயன் படுத்துகின்றோம்.

குழந்தைகளின் உளவியல் மிக விசித்திரமானது . அவர்களுடைய பிடித்தமான கதை , உரையாடல், கார்டூன்கள்,பாடல்கள் போன்றவற்றை திரும்பத் திரும்பக் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பார்கள். அவை ஒரே தன்மையானவை என்பதைப் புரிந்து கொள்ள அவர்களுக்கு சில நீண்ட வயதுகள் போக வேண்டும். சாப்பிடும் போதோ , நித்திரைக்குப் போகும் போதோ அவர்கள் திரும்பத்திரும்ப அவற்றைக் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பார்கள். சலிப்படைதல் என்பது சிறு குழந்தைகளின் மனப்பாங்கில் இல்லை. நாம் கதை சொல்லும் பாங்கில் சின்ன ஒரு மாற்றம் வந்துவிட்டாலும் அவை அழத் தொடங்கி விடும். இன்னும் கொஞ்சம் வளர்ந்த குழந்தைகள் கதை சொல்லலில் தவரவிடப்படும் சின்ன ஒரு வார்த்தையையும் முரண்டு பிடித்துத் திருப்பக் கேட்கும். அந்த ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் அவர்களுக்குள் எழும் முரண்பாடான கேள்விகளைக் கேட்கவும் மறக்க மாட்டார்கள். இது ஒவ்வொரு நாளும் நிகழ்வதானாலும் குழந்தைகளின் மூளையில் இவ்வொவ்வொன்றும் புதியனவையாகவே பதியப்படுகின்றது.ஆகவே எமது விளக்கங்களும், குழந்தைகளது கேள்விகளின் நுட்பங்களும் மிக முக்கியமானவை.

மற்றையது உளவியல் ரீதியிலான பாதிப்புகளைச் சொல்கின்ற எந்தப் புத்தகத்தையும் நாங்கள் எங்களுடைய சூழலில் வரவேற்பதில்லை.
மரணம் பற்றிக் குழந்தை நூலொன்றில் விரிவாகச் சொல்லியிருக்குமாயின், மரணத்தின் பின் ஆவிகளாக அக் குழந்தைகளுடன் உரையாடும் பெற்றோர்களாயும், மந்திர சக்தி வாய்ந்த சின்ன இளவரசர்களாகவுமே அவை இருக்கும். நாளாந்தச் சூழலில் யுத்தமோ, அசம்பாவிதமோ பெற்றோர்களைக் காவுகொடுத்த குழந்தையொன்றின் மன நிலையை குழந்தைகள் புரிந்து கொள்ளக் கூடிய வகையில் எழுதுவதில்லை. என்னுடைய தகப்பனோ தாயோ எதற்காக என்னிடம் மந்திரக் கோலைத் தரவில்லை என்று எல்லா அநாதரவாக்கப் பட்ட குழந்தைகளும் கட்டாயமாக நினைக்கும். குழந்தைகளுக்கான இலக்கியங்கள், புனைவுகள் என்பன ஏன் கணிதங்கள் வாய்ப்பாடுகள் என்பன கூட இன்னொன்றை அவர்களின் கற்பனை உலகத்தில் புதுப்பித்துப் போட்டுவிடுவதற்காக நாம் எடுக்கிற அடிப்படைகள் தானே ? அவ்வாறிருக்க வாழ்வியலின் முக்கிய கட்டங்களை அவர்களிடமிருந்து மறைப்பதும், வளர்ந்தும் வளராத வளரிளம் பருவத்தில் சாவு பற்றியும், பாலியல் வன்புணர்ச்சியின் மூலம் சிசுவொன்று பிறத்தல் பற்றியும், கோர யுத்தங்களில் இருந்து பெறப்படும் திடீர் இழப்புக்கள் பற்றியும் , உறவுகளின் பன்னடத்தை பற்றியும் சொல்லிக் கொடுப்பதில் இருக்கின்ற பெரும் விளைவுகளைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

இங்கிலாந்து குழந்தை நாவலொன்று, இவ்வாறு தொடங்குகின்றது. தகப்பனுக்கு எட்டுக் குழந்தைகளும், தாயிற்கு ஏழு குழந்தைகளும் இருந்தார்கள். அவர்கள் ஒரே வீட்டில் வசித்தார்கள். அது மிகவும் நகைச் சுவையான குழந்தை நாவல். தமிழ் சூழலில், தெற்காசியச் சூழலில் வளரக் கூடி குழந்தையொ ன்றிட்கு , நிச்சயமாக அந்த முதல்ப் பந்தியை விட்டு விலகி அடுத்தடுத்த பந்திகளுக்குள் தன்னை நியமமாகப் புகுத்திக் கொள்ளவே முடியாது.
'எனது அப்பாவிற்கும் அம்மாவிற்கும் நாங்கள் இரண்டு பிள்ளைகள்,
ஒருவேளை நான் அம்மா பிள்ளை என்று சொல்லுவதும், தம்பி அப்பா பிள்ளை என்று சொல்லுவதும் போல ஒரு சமாச்சாரமோ ! ........'
குழந்தைகளின் மன நிலை மாறுபட்ட கோணங்களில் மிக யதார்த்தமாக ஆழமாகச் சிந்திக்கும். ஏனென்றால் சில பல ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் இதே புத்தகத்தை வாசித்த போது என் முதிராத மன நிலை இப்படித் தான் இருந்தது.

இலங்கையைப் பொறுத்தவரையில் சிங்கள மொழியில் அதிகளவிலான குழந்தை இலக்கியங்களை சமகாலத்துக்கு ஏற்றதாக பதிப்பகங்கள் தொடர்ந்தும் வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன . ஆங்கில நூல்களின் துரித தேர்ந்தெடுத்த மொழிமாற்றமும் நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றது. மிகச் சிறந்த குழந்தை இலக்கியங்களைத் தந்துகொண்டிருக்கின்ற மொழியாக சிங்கள மொழி தொடர்ந்தும் இருந்துகொண்டே வருகின்றது. கவலைக்குரிய விடயம் என்னவென்றால் மேற்கத்தைய ,எமது குழந்தைகளுக்குப் புரியாத நடப்பில் உள்ள இலக்கியங்களை மொழிபெயர்ப்பதில் காட்டுகிற ஆர்வத்தை எமது தமிழ்ப் பதிப்பகங்கள் சிங்கள மொழி மூலங்களை மொழி பெயர்ப்பதில்க் காட்டுவதில்லை என்பதாகும். குறிப்பிட்டுச் சொல்லக் கூடிய 'அம்ப யாளுவோ' போன்ற சிறந்த புத்தகங்கள் மிக அருமையானவை.

குழந்தைகளுக்காக எழுவதற்கு எல்லோரும் ஆசைப்படுகிறார்கள். ஆனால் குழந்தைகள் விரும்புகின்றவற்றை யாரும் எழுதுவதில்லை. குழந்தைச் சிறுகதைகளைக் காட்டிலும் குழந்தை நாவல்களில் சினிமா பிரதிபலிக்கும் அதே சூப்பர் ஹீரோயிசத்தொடும்,பிரபஞ்ச விழுங்கி மனிதர்களையும் எப்படியாவது உள்ளெடுத்து விடுகிறார்கள். மாயாவிக் கதைகள் , சித்திரக் குள்ளன் கதைகள் ,அம்புலி மாமாக் கதைகள் போன்றன கொஞ்சம் வளர்ந்த குழந்தைகளுக்கானவை என்பது சிறிய திருப்தியாவது அளிக்கிறது. இவற்றின் இருப்பு இப்போது முற்றிலுமாகத் தீர்ந்து போய்விட்டது. எனது பாலியக் காலங்களில் நான் மாயாவிக் கதைகள் வாசிக்கக் கிடைக்கவில்லை. இவை சொல்லிக் கொண்டு வந்த சரக்குகள் தீர்ந்து விட்டன. ஆயிரத்தொரு அரேபிய இரவுக் கதைகள் தொகுப்பைக் கூட சிறுவர் பகுதியில் தான் இன்றைக்கு வாசிக்க சாலையில் வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் பாப்பாப் பாடல் பற்றிய எளிய உரைகளும் பாடல்களும் பெரியவர்களுக்கான இலக்கியப் பகுதியில் கிடக்கிறது. வாசிக்கின்ற உங்களுக்கு , இவற்றை சீரணிப்பதட்குக் கொஞ்சக் காலம் எடுக்கும் !

எல்லாவற்றையும் விட இவற்றைச் சொல்லிக் கொடுக்கும் ஆசிரியர்களும் பெற்றோர்களும் இவரக்ளை விட்டு மிகத் தூரத்தில் இருக்கிறார்கள்.தம்முடைய குழந்தைகள், தாம் கற்பிக்கும் குழந்தைகள் பற்றின புரிந்துணர்வு இல்லாமலேயே இவர்கள் தொடர்ந்தும் இருக்கிறார்கள். தாம் என்ன வகையான தொழிலைச் செய்ய விழைகிறோம் என்கிற அடிப்படை அறிவு கூட குழந்தைகளைக் கற்பிக்க வெளிக்கிடும் ஆசிரியர்களிடம் இல்லாமை தான் மிகக் கவலையான விடயம். சாதாரணமாக குழந்தையோன்ருடன் உரையாடும் விடயத்தில் இருந்து, குழந்தைகளின் வெளிப்படையான கேள்விகளுக்கு பதிலளிப்பதில் இருந்து இவர்களின் உதாசீனம் பரவல் மயப்படுத்தப்படுகின்றது.

எப்போதும் ஆசிரியர்களுக்கு நான் சொல்ல விரும்புவது ஒன்று தான், தங்களை விட அறிவிலும் , மூளை பலத்திலும் சிறந்தவரகளை உருவாக்குவதில் தான் உங்கள் நோக்கம் இருக்க வேண்டுமே ஒழிய, உங்களுக்குக் கீழ்ப்பட்ட அடிமைகளை அல்ல. காலா காலம் உங்களைப் பணிந்து நன்றி சொல்லக் கூடியவர்களாக உங்கள் மாணவர்களை உருவாக்கிப் போடுவதில் இருக்கும் முனைப்பு சின்னக் குழந்தையொன்றின் இயல்புக் கேள்விக்கான மிகத் திருத்தமான பரந்த வாசிப்புக் குட்பட்ட பதில் ஒன்றில் இருந்து தொடங்கட்டும். அவ்வாறே பெற்றோர்களாகிய உங்களுக்கும், குழந்தைகளை விடப்பெரியவர்களான என் போன்றோருக்கும் !

குழந்தைகளை உருவாக்குதல் என்பது உற்பத்திச் சிறப்பின் நோக்கமானதல்ல, என்ன வகையான உற்பத்தியை உருவாக்க வேண்டுமென்று அவர்களே தான் எதிர்காலத்தில் தீர்மானிக்கிறார்கள்.

நிலா-

2010

அப்பா, நீங்கள் கையாலாகாதவரா ?

2011-10-17T18:39:00.000+05:30

இரண்டு கலைகளை ஒன்றாக நேசிப்பதையிட்டு,

ஒன்றுக்கு நிறம் பூசுதலையும்,

இன்னொன்றுக்கு நிறம் மக்கி விடுதலையும்

பிரிவினையாகக் கொண்டிருக்கிறேன்.

இரு தெரிவுகளையும் பல் தேர்வுக்கோட்டு வினாவைப் போல்

நன்னாங்கு விடைகளை கொடுத்து தெரிவு செய்கிறேன்.

விடைப்பரப்பு தெளிவில்லாது போகுமானால்,

குதிரையோடுதலையும் வழக்கமாகக் கொள்வேன்.

தேடலுக்கு அப்பால் உள்ள புண்ணிய நதிக்கரையில்

எனது கலைகளது தெரிவுகள் விரிந்துகொண்டிருந்தது.

அப்பா !

திருத்த முடியாத உங்கள் மகள்

கனவுகளில் இருந்து

மீளப் படக் கூடியவள் என்று எப்போதாவது நினைக்கிறீர்களா?

பூமியின் நடுவே தொலைந்து போன
சிறிய மின்கம்பிகளைப் பரிசோதிக்கப் போவதாய்
உங்கள் கடைசி மகள் கூறிக் கொண்டு

ஆய்வுகூடமொன்றை சொந்தமாய் அமைக்கையில்
நீங்கள் ஏன் தடுக்கவில்லை ?

விஞ்ஞானிக் குழந்தையொன்றைப் பெற்றெடுத்த சந்தோசத்திலிருந்து
அப்போதெல்லாம் நீங்கள் மீளவில்லையா?
எனது பிறப்பிலிருந்த கயமையை
நான் உதாசீனப்படுத்தக் கூடாதென்று நினைத்தீர்களா?

பாய்மரக் கப்பல்களைப் பின்னிக் கொண்டு
நான் கடல் கடந்து போவேன் என்று சொன்ன போது,
நீங்களேன் , குழந்தையின் முஷ்டிகளைப் பிடித்து,
முறுக்கி, அடங்கிக் கிட என்று சொல்லவில்லை ?

காக்கைக் குஞ்சொன்றை நான்

செல்லமாய் வளர்ப்பேன் என்றபோது,
என் உச்சந்தலையில் முகர்ந்து,
நான் தீனி வாங்கித் தருவேன் என்று ஏன் சொன்னீர்கள் ?

எங்கள் சமரசக் கதைகளில் இருந்து விலகிச் சென்ற சமயம் ,
உங்கள் முதலாளிக் குணத்துக் கெதிராய்

நான் துப்பாக்கி தூக்குவேன் என்றபோதும்,
என்னை ஏன் சின்னப் பிடில் ஒன்று வாங்கிக் கொடுத்து

உற்சாகப் படுத்தினீர்கள் ?

ஒரு வாய்ச் சோற்றைத் எனக்குத் தீத்துவதற்காய்
பொழுதுசாய்வதட்கு முன்னால் சிவந்து போயிருந்த
அந்தச் சூரியக் குமிழியைப் பிடித்துத் தருவதாய்ச் சொல்லிக் கொண்டிருந்த
உங்களுக்கு என்ன ஆயிற்றப்பா ?...........

நான் உங்களிடமும் ,
நீங்கள் என்னிடமும் இப்போது என்னால் ஒரு வாய்ச் சோற்றை
உட்கொள்ள முடியாததற்குக் காரணம் கேட்க முடியாமல்ப் போனதேன் ?
நான் வளர்ந்து விட்டேனா அப்பா ?..........

இப்போதும் அந்தச் சூரியக் குமிழியப் பிடித்துத் தந்தால்
நீரருந்தி ,

முழுமையாக ஒரு கோப்பைச் சோற்றைச் சாப்பிடுவேனே அப்பா !

நீங்கள் எனக்கேன்,

நரியும் திராட்சையும் கதை சொல்லித் தரவில்லை ?

யதார்த்தத்துக்குமப்பால் தன் குழந்தை

வளர்ந்து விடக்கூடாதென்பதற்காய் அம்மா சொல்லித்தரும்,
'கூழ்ப்பானைக்குள் பல்லி விழுந்த' கதையை, எதிர்க்கும் திராணியை,
என் எதனை வைத்துத் தீர்மானித்தீர்கள் ?

உங்கள் குழந்தை ஒருநாள்
சாவின் சலிப்பூட்டும் பண்புகளின் ஊடாகப் பயணிப்பாள் என்பதை
நீங்களேன் உணரவேயில்லை?
நித்திய கைங்கரி என்று நினைத்தீர்களா?

நான் விரும்பினால் எனது தியாகங்களையும்
திருத்தமற்ற எனது விழுமியங்களையும் பின்னைய நோக்கமின்றி
பரம்பலடையச் செய்யலாம் என்று எனக்கேன் அழுத்தி உரைத்தீர்கள் ?

என் சுயாதீனமான சிந்தனைகளை

ஒரு போதும், யாரும் மறுக்கமாட்டார்கள் என்று,

எப்படி உங்களால் தீர்க்கமாய் உணர முடிந்தது ?
நீங்கள் எனது பதின்ம வயதின் ஈற்றில் தோற்றுப் போவீர்கள் என்று,
உங்கள் வயதையொத்த நண்பர்கள் ஏன்

உங்களுக்குச் சொல்லித் தரவில்லை ?

அப்பா, நீங்கள் ஒரு முரண்பாட்டுக் குழந்தையை,
மூளைவளர்ச்ச்சி மற்றவர்களில் இருந்தும் வேறுபடுகின்ற ,
உலகத்தில் சடைத்துக் கொண்டு வாழத் திராணியற்ற
ஒரு குழந்தையைப் பெற்றிருக்கிறீர்கள்.
நான் பிறந்த அன்றைக்கு

வைத்தியர்கள் யாரும் இதனைச் சொல்லவில்லையா ?

கொடிய யுத்தமொன்றின் நடுவில் துப்பாக்கிச் சன்னங்களின்
சூட்டு இடைவெளிகளுக்குள் பிரசவித்த குழந்தையல்லவா,
மனப்பிறழ்வுகளை

பிறப்பின் போதே ஏற்றிருப்பேன் என்று நீங்கள் ஏன்
இன்னும் நம்பவில்லை ? ...........

இளவேனிலின் நட்சத்திரங்ககளை நீங்கள் பரிசளிக்கின்ற
ஒவ்வொரு தினத்திலும், நான் முரண்பாடாக எனக்கொரு
மசுக்குட்டியைப் பரிசளிப்பீர்களா என்று கேட்டவைகள்
ஞாபகமிருக்கின்றதா அப்பா ?

கடவுள் அதி காலையில் துயில் எழுந்து பல் துலக்கச்
சொல்லியிருப்பதாய், அம்மா சொன்ன போதெல்லாம்
கடவுளின் துவைக்காத கோவணம் பற்றி நீங்கள்,

சிரிக்கச் சொல்லித்தந்தது என்னப்பா ?

மலைகளின் அடியில் விழும் தெள்ளிய நீரை
நாலு பக்கமும் பிரித்து சமமாக அனுப்ப வேண்டும் என்று

நான் முடிவெடுத்த போது ,
சின்ன மண்வெட்டியுடன் என்னை தனியாக

தெருவில் இறங்க ஏனப்பா அனுமதித்தீர்கள் ?

இன்னொரு உலகின் அழைப்பின் போதும்
அலுப்புத் தட்டும் பாதைகளைக் கடக்க ஏன்
மெல்லிய இசையை இசைக்கச் சொல்லிக் கொடுத்தீர்கள் ?
எனது இசையை ,

ஆளுவோர்களுக்கு எதிரான யுக்தியாக ஏன் அறிவித்தீர்கள் ?

சட்டத்துக்குப் புறம்பான நரகமொன்ரை நான் பார்த்த போது ,
சட்டமொன்றை நான் கையிலெடுக்க

எதற்காக என்னைத் தனியே அனுப்பினீர்கள் ?

நிலைத்தும், சரிந்துவிடாமலும் இருக்க முயன்று கொண்டிருக்கிறேன்!
என்னை ஊனமாகவும், குருடாகவும்,
சில பொழுதுகளில் செவிடாகவும் ஆக்க விடாமல்,
என்னைச் சுற்றிய இரைச்சல் தாடாத்துகிறது !

அப்பா,
எனது இயலாமைகளை எங்கெல்லாம் கழற்றி விட்டீர்களோ,
அதுவெல்லாம் என் இயலாமையாய்ப் போனதேன் ?

பணம் படைத்த ஒரு அதி நவீனக் காரிலோ,
பங்களாவோன்றின் சொகுசு அறையிலோ

நான் வாழ விரும்பவில்லை என்றபோது
எனக்கும் தங்கப்பல்லு வேண்டாம் குஞ்சு !-

என்று என்னை ஏன் வாரி அணைத்தீர்கள் ?

நாங்களெல்லாம் தேவர்களின் தூதனில்லையா என்றபோது,
தேவ மகனைப் பற்றி எனக்கெதற்காய் ஆசை காட்டினீர்கள் ?
கனவின் பிடி உறக்கத்தில் நான் பிதற்றும் போது
ஒரு நாளில் நனவாகும் என்று

எதெற்கெடுத்தாலும் ஏன் சொல்லித் தொலைத்தீர்கள் ?

கனவுகளில் இருந்து மீள முடியாத பெட்டைக் குழந்தையை
நீங்கள் பெற்றுக் கொண்டிருக்கிறீகள் என்ற சுமை,
உங்களுக்கு எப்போதுமே உறைக்கவில்லையா?
என் பதின்மத்தின் இறுதியில் உறைக்கிறதில்லையா ?

ஒரு தோற்றுப் போன குழந்தையின் அழகிலியலை
இன்னுமா நீங்கள் எனக்கே சொல்லாமல் இரசிக்கிறீர்கள் ?
சூரியக் குமிழியைப் பிடித்துத் தருவேன் என்று

ஆசைகாட்டிய அப்பன் நீங்கள் தானே ?

நீங்கள் கையாலாகதாவர் இல்லையா ?

நிலவு காட்டாமல் சூரியக் குமிழி காட்டி

என்னை ஏன் முரண்பாட்டுக் குட்டியாக வளர்த்தீர்கள் ?
நீங்கள் கையாலாகாதவரா அப்பா ?

எனது தேவைகளை நீங்கள் அறிந்திருக்கவில்லையா?
ஆயிரம் சங்கல்ப்பங்கள் பூண்டு

அவை நமக்குள் எந்த வித கைங்கரிய பேதத்தையும்
தரமுடியாதென்று,

நீங்கள் ,

என்னை குதிரையேற்றம் பழக்கிய
இரண்டாம் நாள் தனியே என்னை குதிரையில் தவிக்க விட்டபடி

கை காட்டி மறைந்த போது
தூரத்தில் உரக்கச் சொல்லவில்லியா ?

அப்பா, நீங்கள் கையாலாகாதவரா ?

எனக்கென்ன தேவை என்பதை

மணம் நுகர்ந்தே அறிவேன் என்று பொய்க்குப் பிதற்றியிருக்கிறீர்கள்!
இல்லாவிட்டால், இன்னுமா உங்களுக்குத் தெரியாது ?

உங்களைக் கையாலாகாத ஆளாக்கிவிடும் நிலை எனக்கேனப்பா வந்தது ?

நிலா -

2011

மூக்கினால்ப் பாருங்கள் .........

2011-07-25T04:08:00.007+05:30

என்னிடத்தில் எஞ்சியிருப்பது ஒன்றே ஒன்று மட்டும்,

அது என் பற்றியதல்ல -

அது ,
வெட்ட வெளி நிலத்தின் ஊடு பாயும் கதிர்க் கற்றையிலிருந்து
பிளந்து வரும் ஏழாவது நிறத்தின் மக்கிப் போன சாயம் தாங்கிய நிழல் !
அது ஒரு வகை பெருமிதம் ; களிப்பு !
என்னில் இருந்து நிழல் விலகத் தொடங்கும்,

கடைசிப் பௌர்ணமியின் இருட்டில்,
அதனது சாயம் வெளுத்துக் கொண்டு போக ஆரம்பிக்கும்.......
என் மூக்கை தொடர்ந்து உற்று நோக்கினால் ,
என் வெளுத்த சாயம் வெளியேறுவதை எல்லோரும் அவதானிக்க முடியும்!
கண்களினால் பார்ப்பதைத் தவிர்த்து மூக்கினால் பார்ப்பதற்கு
அவன் என்னைப் பழக்கினான்.
மூக்கினால் பார்ப்பவர்களுக்கு மட்டும் வெளுப்பின் நிறம், மக்கிய சாயம்,
ஆவி போல் அந்தரத்தில் அலைவது தெரியும்.
கடவுள், நிழலை ஒரு சன்னத்தின் தெறிப்பாய்ப் படைத்திருக்கிறார்.
சன்னம் தெறிக்கையில் என் மீ உந்தம் ,
இடப் பரவலில் இருந்து ஒடுங்கிக் கொண்டு விடுகிறது.
அந்த அற்புதங்கள் மூக்கினால்ப் பார்ப்பவர்களுக்கு மட்டுமே புரியும்.
மூக்கின் இரண்டாவது இடைத் துவாரத்தின்,
பிசிர்த் தசையை ஆழ உள்ளே இழுத்து ஒண்டிக் கொண்டு,
மூக்கின் ஏதாவது ஒரு மையம் தொடர்பாக,
தொண்டை அண்ணத்தை மூச்சுப் புகாமல் இழுத்து விட்டுக் கொண்டால்,
புரையேறிச் சாவது போலும்,
கடும் குளிர்த் தொண்டைக் கரப்பான் போலவும்
உலாவும் உணர்ச்சியில்

அவன், மூக்கினால்ப் பார்ப்பவர்களுக்குத் தென்படுவான்.
மூக்கினால்ப் பார்த்தல் என்பது
களிப்பின் உச்சம்; உவகையின் பெரும் பிரயாசை.
மிகச் சிறந்த சோகக் கதையொன்றின் பின்னான இருண்ட வானம் போல்,
என் கதைகளைக் கேட்கும் போது இருக்கக் கூடாதென்பதாலும்,
என் கதைகள் சோகமில்லை என்று நம்புங்கள்,
என மன்றாட ஆயத்தமாவதாலும்,
என்னை மூக்கினால்ப் பாருங்கள்.
மூக்கினால்ப் பார்த்தல்
சில்லறை விடயங்களுக்கென்று மட்டும் ஒதுக்கப்பட்ட
கடவுளைக் கரித்துக் கொட்டுவதிலும்
இலகுவானது என்றால் நம்புவீர்கள் அல்லவா?
மூக்கினால்ப் பாருங்கள் !

நிலா-

23/7/2011

மேற்செம்பாலையும் மினக்கெட்ட வேலையும் :)

2011-07-15T22:07:00.009+05:30

இசை பற்றி ஏதாவது குறிப்பு எழுதவேண்டும் என்று நினைக்கும் போது மட்டும் நேரம் கிடைப்பதில்லை என்று ஆகிவிடும், அடிக்கடி எழுதும் கவிதைகளை இவ்விடம் புறக்கணிக்க. நேற்று Face Book இல், நிலைச் செய்தி/ நிலைபரம் போட்ட, "நினைத்து நினைத்துப் பார்த்தேன் ", '7G, ரெயின் போ கொலனி' படப் பாடலுக்கு அவ்வளவு அமோகமான வரவேற்பு, எல்லாரும் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் தான் போல ;) நிவாரணம் கேக்க கியூவில நிக்கிற வன்னி மக்கள் மாதிரி லையினுக்கு நிண்டு லைக் போட்டுட்டுக் கொண்டே இருக்க, ஒரு கட்டத்தில் என்னுடைய நிலைத்தகவலை என்னுடைய பாதுகாப்புக் காரணமாக இரகசிய பாதுகாப்புச் சட்டத்தில் மறைக்க வேண்டியதாய்ப் போச்சு. அதற்குப் பிறகு நிறைய நண்பர்கள் அதனுடைய இசைக் கோர்வை வடிவத்தை முடிந்தால்த் தரும்படி குறுஞ்செய்தி அனுப்பியிருந்தார்கள், [ அவை யாருக்கும் அதை நான் தருவதாக பதில் அனுப்பவே இல்லை எண்டது வேற கதை ]

இந்தப் பாடலை நான் கீ போர்ட்டில் வாசித்து கிட்டத்தட்ட ஆறு மாதங்களுக்கு மேலாக இருக்கும், இசை வடிவத்தில் வாசிக்கவே கூடாது என்று இறுக்கமாக வைத்திருக்கும் பாடல்களில் இதுவும் ஒன்று. கடைசியாக நண்பி ஒருத்தியின் பிறந்த நாள் வைபவத்தில் வாசித்து, எல்லோருடைய "மூட்" டையும் மாத்தி விட்டதாக ஞாபகம். நண்பிகள் நிறையப் பேர் வீட்டுக்கு ஆட்டோ அனுப்புறதா அன்பு மிரட்டல் விட்டதற்குப் பிறகு இதைப் பொது இடங்களிலோ, வீட்டிலோ வாசிக்கிறதை மறக்க வேண்டியதாய்ப் போச்சு, மற்றவர்களதும் எனதும் சௌகரியத்திற்காக ;)

ஆனால், நேற்று இரவு தொடக்கம் இன்று மதியம் வரை [ இன்னும் எத்தினை நாளைக்குத் தொடரும் என்று தெரியேல்ல ] இந்தப் பாடலை திருப்பித் திருப்பி வாசிக்கத் தூண்டிய நல்ல நண்பர்களை சாத்தான் கவனிப்பானாக ;)

இந்தப் பாடலைப் பற்றிக் கதைத்தால் இதிண்ட ராகத்தைப் பற்றிக் கட்டாயம் கதைக்கோணும். "கல்யாணி" இசை தெரியாதவர்களுக்கும் பரீட்சயமான அந்த இராகத்தில் தான் இந்தப் பாட்டு அமைஞ்சிருக்குது. இந்த இடத்தில் தான் படிச்ச மியூசிக் தியரி எல்லாத்தையும் ஞாபகப் படுத்தி எழுதோணும் ;)

72 மேளகர்த்தா இராகங்கள் இருக்குதெண்டு சங்கீத அரிவரிப் பிள்ளைக்கும் தெரியும், அதில இது 65 வது இராகம். வேங்கட மகி ,வேங்கட மகி என்று ஒருத்தர் இருந்தார்.அவரை அவற்றை நண்பர்கள் 'வேங்கி டேய்...வேங்கி டேய்..., எண்டு ஷோட்டாக் கூப்பிடுவின. இவர் இராகங்களிண்ட பெயரையும் அவையிண்ட இராக ஒற்றுமையையும் கண்டு பிடிக்கிறதுக்காக "கடப ஜாதி" எண்ட ஒரு கல்குலேஷனை மையமா வெச்சு "சதுர் தாண்டிப் பிரகாசிகை" என்ட ஒரு புத்தகமா எழுதினர். [ பரவாயில்ல பழைய நோட்ஸ் எல்லாம் ஞாபகம் இருக்குது] இதை இசையின் இலக்கணம் எண்டு குறிப்பிடுவம்.

தமிழுக்கு தொல்காப்பியர் எழுதின தொல்காப்பியம் மாதிரி இது இசைக்கு இலக்கணம். அதில இதை "மேஷ" எண்ட அடை மொழிப் பெயரோட சேர்த்து அழைச்சார். அதால இது மேஷ கல்யாணி எண்டு ஆயிட்டு, இதை வட நாட்டில "யமன் கல்யாணி", "சாந்த கல்யாணி", "யமன் தாட்" அப்பிடியெல்லாம் சொல்லுவினம், எங்களுக்கு, கல்யாணி எண்டாலே தெரியும், பக்கத்து வீட்டு கல்யாணி அக்கா மாதிரி இதுவும் படு பயங்கர இனிமையானது.

வேங்கி மாமாக்குப் பிறகு வந்த பொன்னுசாமி எண்ட அங்கிள் 72 மேளகர்த்தா வடிவம் பிழை, 32 தான் இருக்குது எண்டு சதுர் தாண்டிப் பிரகாசிகையை எடிட் பண்ணினது வேற கதை. அதுக்கு அவர் "பூர்வீக சங்கீத உண்மை" எண்டு தமிழில பேர் வெச்சு 36 இராகங்களைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். இவர் நாதஸ்வர மும்மூர்த்திகளில் ஒருத்தர். மதுரை பொன்னுசாமி எண்டா எல்லாருக்கும் தெரிஞ்சிருக்கும் . [1887 ]

"சங்கர் + ஆபரணம்" எண்டு சொல்லுற சங்கராபரணம் எண்ட இரகத்திண்ட நேர் பிரதி மத்திமம். நேர் பிரதி மத்திமம் எண்டா பெரிய இசை லோகிதமெல்லாம் இல்லை, சங்கராபரணத்தைத் முட்டைப் பரோட்டா மாதிரித் திருப்பிப் போட்டா வார சத்தம் கல்யாணியா இருக்கும். அவ்வளவு தான் ! பிறகு நிலா இசை தெரியாத ஆக்களுக்கெல்லாம் விளங்காத மாதிரி எழுதுறா எண்டு வந்திரக் கூடாது பாருங்கோ.

இதை விட "சங்கர்" எண்டுற ஆள் அணியிற ஆபரணம், மண்டையோட்டு மாலை எண்டுறது நான் கடவுள் பாத்த எல்லாருக்கும் தெரிஞ்சிருக்கும். தெரியாட்டி படம் பார்த்துத் தெளிக்க. இல்லாட்டி இலங்கை மூன்றாமாண்டு சமய பாடப் புத்தகத்தை ரிபர் பண்ணுக. இதை ஏன் சொல்லுறன் எண்டா, இந்த சங்கர் போடுற ஆபரணம் எப்பிடி மண்டையோடும் ,கவச குண்டலமுமா கரடு முறடா இருக்குமோ அந்த சங்கராபரண இராகமும் இசைக்க கரடுமுறடானது, அதற்கு நேர் பிரதி மத்திமமான கல்யாணியோ ச்சோ ச்வீட் ! சரியான ஸ்மூத். சங்கற்ற மனுசி உமா மாதிரி ;) பிரதி மத்திமம் என்றால் "ம" என்ற சுரத்தானத்தை கூட்டாமல்க் குறைக்காமல் இரண்டாம் படியில் பாட வேண்டும். அதாவது, அடி நாதம், மத்திம நாதம், உச்ச நாதம் என்று அடி எடுக்க வேண்டும்.

கீழே குறிப்பிடட்ட ஒவ்வொரு சுரத்தானமும் இவ் வொவ்வொரு அடி நாதத்தில் பாடினால் ஒழிய கல்யாணி பெறப்பட மாட்டாது.

ஷட்ஜம், சதுஸ்ருதி ரிஷபம்(ரி2), அந்தர காந்தாரம்(க3), பிரதி மத்திமம்(ம2), பஞ்சமம், சதுஸ்ருதி தைவதம்(த2), காகலி நிஷாதம்(நி3) என்ற சுரத் தானங்கள் தான் பிடிபடும், அப்பிடி வேற ஏதாவது பிடி பட்டா அவர் வேற இராகம்.பிறகு வேங்கட மகி சொன்ன இலக்கணத்தில், இது ருத்ர என்ட பதினோராவது சக்கரத்தில் ஐந்தாவது தாய் இராகம். மேளகர்த்தா இராகம் எண்டும் சொல்லுவினம், [மேளம் அடிக்கிற இராகம் இல்லை ;) ]

ஹங்கேரி போன்ற சாஸ்திரீய இசையுடன் தொடர்புடைய மேலை நாட்டில் இந்த இராகம் சரியான பிரபலமாம். "சொன்முயூஸ்" எண்டு அழைப்பினம். எல்லாத்தையும் விட "மேற் செம்பாலை" என்ற அழகிய பெயரால் தமிழிசையில் அழைக்கப்பட்டது தான் மேஷ கல்யாணி என்றாயிற்று. இந்த அநியாயத்தைச் செய்தவர் சாரங்க தேவர் எண்ட மனுஷன். பதின் மூன்றாம் நூற்றாண்டில காஸ்மீரத்தில இருந்து தமிழ் நாட்டுக்கு வந்த மனுசன் சும்மா இருக்காம, கருநாடக இசையில் இருந்து தான் தமிழிசை தோன்றினது எண்டும், தமிழிலை இருந்த ஒலிக் குறியீடுகளுக்கு வட மொழிப் பெயர்களைப் புகுத்தி "சங்கீத ரத்னாகரம்" என்ட நூலை எழுதிப் போட்டார். அதுவே எங்கட "அவாள்" மாருக்கு சரியாப் பிடிச்சுப் போயிட்டுது. கடவுளின்ட மொழியில தான் உதுவும் வந்தது எண்டு சும்மா எகிறிக் கிளம்பீட்டாங்கள்.

அடியார்க்கு நல்லார் பதிவு செய்த 11 ,999 தமிழிசைப் பண்களும், [இவர் சிலப்பதிகாரத்துக்கு உரை எழுதினவர்] அகத்தியர் பதிவு செய்த 108 பண்களும், வார்த்தல், வடித்தல், கானல், உ றத்தல் , தெருட்டல், அள்ளல்,உந்தல், பட்டடை எண்டு யாழ் மீடடுற எட்டு வகையான அமைப்பையும், ஏழிசை பற்றியும், நான்கு வகைப் பாலை பற்றியும் தொல்காப்பியரே சொல்லி இருக்கிறார்.

பிறகு உந்தத் தமிழசை எல்லாம் எங்கயிருந்தாம் வந்தது ?

"செயிற்றியம்", "குண நூல்", 'சிகண்டி முனிவர்' எழுதிய இசை "நுணுக்கம்", 'யாமளேந்திரர்' எழுதின "இந்திர காவியம்", 'ஆதிவாயிலார்' எழுதின "பாரத சேனாபதீயம்", 'மதிவாணன்' எழுதின"நாடகத் தமிழ் நூல்" , 'அறிவாணர்' எழுதின "பஞ்சமரபு" [தொல்காப்பியர் காலம் ] போன்றவற்றில் தமிழிசை பற்றித் தெளிவாக விரிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இவை இப்ப காலத்தால் அழிந்த புத்தகங்களாயீட்டுது.நூலகங்களில தேடியும் படிக்க முடியாமல்ப் போற நிலை வந்தாச்சு. "நாடகத் தமிழ் நூல்", மற்றும் "சேனாபதீயம்" போன்றவற்றை கொழும்புத் தமிழ் சங்க நூலகத்தில் விரும்பினவர்கள் தேடிப்படிக்கலாம். 'யாமளேந்திரர்' எழுதின "இந்திர காவியத்தை" வெச்சிருந்த எண்ட தெரிஞ்ச தாத்தா ஒராள் அண்மையில செத்துப் போயிட்டார், ஆள் இருந்தாலாவது அதைத் தேடித் பாக்கலாம். புத்தகங்களைப் பேரப் பிள்ளையளுக்கு எழுதி வெச்சிட்டு செத்துப் போங்கடா டேய் !

குறிஞ்சிப் பண், மருதப் பண், காஞ்சிப் பண், செவ்வழிப் பண், படுமலைப் பண், விளரிப் பண் போன்ற பெயர்கள் புற நானூற்றில அடிக்கடிக் காணலாம். இப்பிடி ஐயாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்னமே தொல்காப்பியர் இவற்றைத் தொகுத்து வெச்சவர். தொகுக்கிறத்துக்கு முன்பாக வாய்மொழி ரீதியாக எத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் பேணிப்பாதுகாக்கப் பட்டதோ தெரியேல்ல. அது கிடக்க, வேதங்கள் சொல்லுற ஒரு கல்ப்பமே ஐயாயிரம் வருஷம் தான், கல்பாகல்ப்பமா தொடருற தமிழிசை எண்டு அவையே ஒத்துக் கொண்டிட்டினம். சரி அதை விடுவம்.

"மேற் செம்பாலை " யைப் பற்றிப் பாத்துக் கொண்டு இருந்தம், இந்த இராகத்தில் ஏழு சுரங்களுமே கைகோர்த்து ஜதி தரும். ஜதி தருமெண்டா இந்த இடத்தில இளையராஜா அவர்களை ஞாபகப் படுத்தோணும். கல்யாணிக்கும் இளையராஜாவுக்கும் அப்பிடியொரு நல்ல பொருத்தம். பிழையா நினைக்காதியல்,கல்யாணி இராகத்துக்கும் இசை ஞானிக்கும் அப்பிடி ஒரு நல்ல ஒத்திசைவு எண்டு சொல்ல வந்தன். ஏராளமான படங்களில இந்த இராகத்தில பாட்டுத் தந்து பின்னி எடுத்திருப்பார். அதிலையும் அதே இராகத்தை முழுமையா, வேற இராகத்தின் சாயல் இல்லாமல்த் தருவதில் அவருக்கு நிகர் அவர் தான்.

இது ஒரு சம்பூரண இராகம்.சம்பூரண இராகம் எண்டா, முழுமையான இராகம்.

எல்லா ஏழு சுரத் தானங்களும் ஒன்றை ஒன்று விடாமல் , இசைக்கேக்க வந்து சேரும் அவ்வளவு தான். இந்த இராகத்தை நல்ல சுதியா இருக்கேக்கையும் பாடலாம், அமைதியை விரும்பேக்கையும் பாடலாம்;இசைக்கலாம். முதல்லையே சொன்ன மாதிரி மங்களகரமான இராகம். இதை சரியாப் பாடினா,

நெற்றி நிறைய குங்குமப் பொட்டும், நேர் உச்சி புறிச்சு , நீண்ட கூந்தலில நிறையப் பவள மல்லிகைப் பூவும் , மஞ்சளும் , வெண் பொன் பட்டுச் சேலையும் உடுத்துக் கொண்டு ஷோபா / அமலா மாதிரி அழகான பெண் பக்கத்தில இருந்து "ராகுநாதையற்ற வீணை" வாசிக்கிற மாதிரி ஒரு பீலிங் தரும் ;))

பொம்புளைப் பிள்ளையளுக்கு, இடைக்காலப் படத்தில வார ரகு என்கிற ரகுமான் மாதிரி அல்லது அந்த சாயலில் உள்ள யாராவது ( ? ) குர்த்தாவும், ஜீன்சும் போட்டுக் கொண்டு கடற் கரையோரத்தில கவிதை பாடிக் கொண்டே வீணை வாசிக்கிற மாதிரி பீலிங் குடுக்கும் ;)) மங்களகரமான இராகம் எண்டதில மேற்படி சமாச்சாரம் தான் விடயம் :)

இந்த இராகம் இன்னும் இன்னும் மேலே மேலே ஆலாபனை செய்துகொண்டு போகேக்க, இருட்டில் பயணிக்கும் போது உற்ற துணை ஒருவர் கையைப் பிடித்து வெளிச்சத்துக்குக் கூட்டி வரும் நிறைவைத் தரவல்லது, தனிமை பயம், இருட்டின் பயம், காதல் பயம், மன அழுத்தங்களின் பயம் போன்றவற்றை நீக்கவல்ல இராகம் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. இராகங்கள் நோய் தீர்க்கும் மருந்தாகப் பயன்படும் வரிசையில் மேற் செம்பாலையின் குணம் இதுவாகும். மாலை நேரம் பாட உகந்த பண்.

முக்கியக் குறிப்பு, இந்த இராகத்தைத் தொடர்ந்து படித்து வந்தால் விரும்பும் திருமணம் கை கூடுமாம். நான் சொல்லேல்ல, "இராக கருணாநிதி" எனும் புத்தகத்தில் 'கோபையர்' சொல்லி இருக்கிறார். பாவம் 'கோபையர்' என்ன கஷ்டம் பட்டாரோ ;)))

இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாப் பாக்கிறதாய் இருந்தால்,

ஏறுவரிசை [ஆரோஹணம்] : ச ரி2 க3 ம2 ப த2 நி3 ச்- s r2 g3 m2 p d2 n3 S

இறங்கு வரிசை [அவரோஹணம் ]: ச நி3 த2 ப ம2 க3 ரி2 ச் - S R2 G3 M2 P D2 N3 S'

[keybord]கீபோட் எனும்இசைப்பலகையிலும், பியானோ போன்ற மேற்கத்திய இசைக்கருவியிலும், யாழ், வீணை, வேய்ங்குழல் போன்ற சாத்திரீய இசைக்கருவிகளிலும், குறிப்பா "ம்ருத்" எண்டுற மிருதங்கத்திலையும் அதாவது தாளக் கட்டுடன் வாசிப்பதற்கு, மிகவும் சுலபமான இராகம். ஆனால் நிறைய அசைவுகளுக்கு, விஸ்தாரமான ஆலாபனைக்கு இடம் கொடுக்கும்.ஆலாபனை எண்டால் கச்சேரி சீசன் நேரத்தில பாகவதர், 'நியூரோப் பரலைஸ்' [Neuro paralizes] வந்து வாய் இழுத்த மாதிரி அரை மணித்தியாலம், ஒரு மணித்தியாலம் உய் உய் உய்.....எண்டு சொன்னதையே சொல்லி இழுத்துக் கொண்டிருப்பாரே!அதே அந்தச் சமாச்சாரம் தான்.

இவ்வளவு சொன்ன நான் சினிமாப் படத்தில வந்த கொஞ்சப் பாட்டுக்கள் சொல்லாட்டி எப்பிடி மேற் செம்பாலையை நாங்கள் கண்டு பிடிக்கிறது என்ன?

நான் சின்னனில இருந்து பட்டியல் போட்டு வெச்சிருந்த சில பாட்டுக்கள் இதோ,

வீனைஅடி நீ எனக்கு மேவும் விரல் நான் உனக்கு......

மலையோரம் மாங்குயிலே ........

உன்னை நான் பார்க்கையில்....

மனதில் ஒரு பாட்டு.......

மஞ்சள் வெயில் .......

தாலாட்டும் காற்றே........

கண்ணன் வந்தான்......

தாழையாம் பூ முடிச்சு தளம்பாத நடை நடந்து.........

வெள்ளைப் புறா ஒன்று கையில்......

நிற்பதுவே நடப்பதுவே -[ பாரதி படத்தில் மட்டும் ].....

2 }

நதியில் ஆடும் பூவனம்......

புத்தம் புது ஓலை வரும்.........

தேன் சிந்துதே வானம்........

கண்ணாலே காதல் கவிதை சொன்னாளே.......

சுந்தரி கண்ணால் ஒரு சேதி......

நான் என்பது நீ அல்லவா தேவ தேவா........

வா காத்திருக்க நேரமில்லை.......

ராதா அழைக்கிறாள் ஆசை ......

[இந்த மாதிரி செம டூயட் ரொமாண்டிக் பாடல்களுக்கு இதை விட்டா வேற என்ன ராகம் ?]

3 }

காற்றில் வரும் கீதமே........

ஜனனி ஜனனீ ஜகம் நீ அகம் நீ......

அம்மா என்று அழைக்காத.....

வைதேகி ராமன்.......

சேது படத்தில வார அபித்தா முனுமுனுக்கும் அந்தப் பாடல், பேர் மறந்துட்டுது.

சிங்க நடை போட்டு சிகரத்தில் ஏறு.......

உப்புக் கருவாடு.........

சுத்தி சுத்தி வந்தீஹ .......

அத்திக்காய் காய் காய்.....

கொக்கு சைவக் கொக்கு ஒரு கெண்டை மீனைக் கண்டு........

5 }

சிந்தனை செய் மனமே......

இசை கேட்டால் புவி அசைந்தாடும்........

கலை வாணியே .......

கேட்டதும் கொடுப்பவனே கிருஷ்ணா .......

அதிசய நடமிடும் அபிநய சரஸ்வதியோ.......

வந்தாள் மகா லக்ஷ்மியே........

இப்படி வகுப்பு வாரியாக பாடல்களைப் பிரித்துவைத்து மெல்ல முணுமுணுத்துப் பாருங்கோ, ஒரே ராகம் என்ட விஷயம் நால்லாத் தெரியும்.

இதை விட முக்கியமான விஷயம் நினைத்து நினைத்துப் பார்த்தேன் நெருங்கி விலகி நடந்தேன் பாட்டும் மேற் செம்பாலைப் பண்ணில் அமைந்ததே. இதைச் சொல்லுறத்துக்குத் தான் இவ்வளவு பிரயத் தனம், நேற்று என்னட்டக் கேட்ட எல்லா நண்பர்களுக்காகவும் அந்தப் பாடலின் வரிகளுக்கான சுரக் கோர்வையை எழுதியிருக்கிறேன். இசைக்கருவியில் வாசிக்கும் போது மத்திமத்தானத்தில் வாசிக்கவும். இதை மேற்கத்திய முறைப்படி " C " இல் கோட்ஸ் பிடித்துக் கொண்டு வாசிக்க வேணும்.

இந்தப்பாட்டிண்ட வரிகளையும், இசையமைப்பையும் சொல்லுறதுக்கு ஒரு தனிப்பதிவு எழுதவேண்டியிருக்கும். எப்ப இந்தப் பாட்டைக் கேட்டாலும் என்னமோ செய்யும், ஐயோ! என்னமோ செய்யிறதென்ன கொல்லும்/ சாகடிக்கும். தொடர்ந்து நாலைஞ்சு நாளைக்கு மூளைக்குள்ள குடைஞ்சு கொண்டு ரீங்காரம் போட்டு , மனுசனை அடுத்த வேலை செய்ய விடாம பட்டினி போடும். இதை விட இந்தப் பாடலுக்கு வேற என்னத்தைச் சொல்லுவன்? எனக்கு நல்லாப் பிடிச்சதும், எப்பவும் கேக்க விரும்பாததுமான பாட்டு இது. நெருக்கம் குலைந்த பிரிவை இதை விட உணர்த்துதல் துர்லபம்.

நினைத்து நினைத்து பாடலின் ஸ்வரக் கோர்வை, "C " base இல் வாசிக்க,

இசை-யுவன் ஷங்கர் ராஜா.

பாடியவர்கள், ஸ்ரேயா கோஷல் மற்றும் கே.கே

எழுதியவர்.நா.முத்துக்குமார்

சுரத்தானங்கள் : s r2 g3 m2 p d2 n3 S

முகப்பு

SnS PGS nSnd- (2)

pS-nSnd p-pmg m-pp-- pS-n-d p-pmg m-pp--

பல்லவி

நினைத்து நினைத்து பார்த்தால்
S n S | P G S | n~~S n~d |
நெருங்கி அருகில் வருவேன்.

S n S | P G S n | S n~d

உன்னால்தானே நானே வாழ்கிறேன் ஓ,
p p~S n | d p | pmg m | p m~p p~SnSnd
உன்னில் இன்று என்னை பார்க்கிறேன்!

| p | p~S | n d p | pmg m | p m~p

எடுத்துப்படித்து முடிக்கும்    முன்னே ,
|GG G |G2G2G        |S S S |n~RS
எறியும்    கடிதம் உனக்கு   கண்ணே !

|GG G |G2G PGS |SS S n~R |S-RSn-Snd-ndp

சரணம்

அமர்ந்து பேசும் மரங்களின் நிழலும் ,

PM M | P~GG | S S S RS | n n S |
நமது கதையை காலமும் சொல்லும்
P M M | P G G | S S R~S | n S

உதிர்ந்து போன மலரின் வாசமா .........

SG S | G~MG | M P P~MG |G M P MPMPGMP~MM~G~~

தூது பேசும் கொலுசின் ஒலியை ,
~M M | P~GG | S S SRS | nn S |
அறைகள் முழுதும் ஆண்டுகள் சொல்லும்,

PM M | P G G~S | S S RS | n S

உடைந்து போன வளையலின் வண்ணமா........

SG S G~ | MG M | P P M~G | G M P~M~P MPMPMGM~D1~

உள்ளங்கையில்    வெப்பம்    சேர்க்கும்
D1D1 D1 D1 |    M~D1M~G | M~D1 D1 |
விரல்கள்    உந்தன்    கையில்

P P P | P P | MPMP G~MMPMG~~~~

தோளில்   சாய்ந்து   கதைகள்    பேச
D1 D1 |     D1 D1 | N S ND1 D1 D1~ |
நமது   விதியில்    இல்லை ......
P P P P | P P P MPMP GMPMG~~~

முதல் கனவு போதுமே

P M | P~M P | G~PM G |

காதலா கண்கள் திறந்திடு !

S n d-ndp | p pdp | m~gg m p~~S~~~~

நிலா-
15/7/2011
[மேற்படிக் கட்டுரை சொந்த செலவில் எழுதப்பட்டது.]

இந் நதி தீரம் நமக்குச் சொந்தமானது.....

2011-06-26T00:34:00.003+05:30

சித்திரை போய் வைகாசி வந்தாலும்

ஆழம் குறையாத அகன்ற நீர்ப்பரப்பு

தெளிந்த மனம் போல சிதறாத வான் நிழல்

நாணம் பற்றிச் சிந்திக்காத நாமிருவர்-நம்மிடையே

நலிந்து தோற்றுப் போன வெட்கம்; சிக்கனம்;

இன்னும் பிற கக்கணம்.

நீண்ட மணற்பரப்பில் நீர் துள்ளி ஓடும்

மீன்களற்ற தாழை மடல் கசங்கிக் கிடக்கும்.

ஆற்றங்கரையின் வளைந்த மூங்கிலுக்குள் கீச்சிடுவேன் நான்.

கருதுதல் ஒரு பிழையுமஅல்லவே ?-நாங்கள் வாதித்திருப்போம் !

வசந்தங்கள் போய் கோடை வருகையில், குளம் குட்டி மீன்களும்

குறுனிப் பேத்தைக்களுமாய் தவம் கிடக்கும்.

நல்ல கொக்குகளிற்கு நளினம் பிடிபடாது !

நமக்கென்ன கொக்கு துரத்தும் வேலையா?

கொஞ்சம் கூடி பற்றைக்குள் படுத்திருப்போம்.

புள் உரசும் ;போகம் காட்டும்

சத்தமிடும்; சரசம் காட்டும் !

சன்னத உச்சியில் ஒரு குருவி

வேட்டைக் காரனின் கவணுக்கு இலக்காகும்.

நீ துயில் களைந்து எழும்புவாய்,

நான் தூங்காத பலநாளின் கதை சொல்லுவேன்.

கோடை கழிந்துவிடும்.

கொடும் வெயிலில் நீ புழுத்திருப்பாய்.

ஆடை அற்ற அன்பில் நான் ஆயுதங்கள் வேண்ட நிற்பேன்!

நீண்ட நிலம் பெருகி,

பூக்கள் நமக்கு காய் தரும்.

அன்று ஈக்கள் பழம் நக்கி

தேன் சுனையை தேடி வரும்.

மாக்கள் வடு பிளந்து மாந்தளிரை

நுனி பிளக்கும்

தேக்கும் தேமாவும் இதம் தருகும்; இங்கிதமாய்.

வீட்டின் கூரையில் ஒளித்து வைக்கும்

உன் கடிதம் -ஒரு நாளோ ,இரு நாளோ -

காற்றின் பலவந்தம்

கன பேர் முன் வந்து விழும்.

திண்ணை பெருக்கும். ஊர் கூடும்

கள்ள உன்மத்தம் ,கடிதம், குறிப்புக்கள்,

எள்ளும் பாகும் போல் எங்கள் சல்லாபங்கள்

எல்லாம் அந்நாளில் அப்பட்டாமாய்ச் சிக்கும்.

எங்கள் காலத்தை எங்கும் முடித்திட ,

போர் என்ற ஒன்று பொய்க்காய் வீடு வரும்.

புரளும் சனத்தை அது புதைத்துப் போடுமாம்.

வெடிகள், விமானங்கள் குண்டு போடுமாம்.

குழந்தைகள், குமாரர்களை அது அள்ளித் தின்னுமாம்.

வானம் நிறம் மக்கிப் போனது.

நதி தீரம் ஈரம் குலைந்தது.

நதிப் பள்ளத் தாக்கில் பிணங்கள் குவிந்தன.

ஊரில் நரிகள் ஊளையிட்டன.

நமக்கேதும் புரிந்தது?

ம்ஹூம் ஒன்றுமில்லை.

கள்ளம் கபடமற்று நாங்கள் காலம் தள்ள எண்ணினோம்.

காலம் ஒரு நாள் ஒரு கர்வம் புரிந்தது.

நீ என்னை நீங்குதலாய் அது இருந்திருக்க வேண்டும்.

நீ விலகிப் போய் கன நாட்கள்....

துப்பாக்கியின் பாரத்தில் உன் தோள் விரிந்திருக்கும்.

இப்போது நீ குறிபார்த்து சுடத் தொடங்கியிருப்பாய்.

நீ காடுகள் மலைகள் கடந்து பயனிப்பாய்,

கன தரம் குண்டுகள் அடிபட்டு

சாகக் கிடந்திருப்பாய்,

நிரந்தரம் இல்லை- நாம், நமது, என்ற உன் தொனி

நிலங்களைச் சுரண்டுவோரை சாடிக் கொண்டே இருந்தது.

நான் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தேன்,

நீ சுட்டுச் சாய்த்தவர்கள் அயலூரில் புதைக்கப்பட்டார்கள்.

நீ பெரிய கனவான்.

நான் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தேன்,

நீ புதைத்தவர்களிடம் இருந்து விதைகள் மறுக்கப்பட்டன.

நான் இன்னும் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தேன்,

நீ ஒரு நாள் புதைகுழிக்குள் மண் தூவி மூடப்பட்டதை.

நிலவு விழுந்து நொறுங்கிய நதி வளைவில் நான் தனியே

ஓரிரவில் சிந்தித்தேன்.

அரைத்து முடிந்திருந்த அரளிவிதைகள் கசக்கும்.

இனிக்கும் முத்தமும்,

நீ என்ற நினைப்பில் பாறைக்கல்லில்,

உன் மார்பில் என் நித்திரையும்

நாங்கள் சாவோம்.

எந்தச் சலனமும் இல்லாமல்.

அந்த இரவில்

குளிர் தெரியாது; நதிக் கரை ஊதல்க் காற்றுத் தொளைக்காது.

நாணல் வளைவது தெரியாது.

விடிந்த போதில் சூரியன் சுட்டதும் தெரியாது.

தூரத்தில் ஆராரும் சப்தமிட்டு சடைப்பார்கள்...

காகம் கத்திக் கரையும்.

இனொரு காகம் வட்டமடிக்கும்.

சின்னக் குருவிகள் சத்தம் கேட்டு கரைந்து போகும்.

நாய்கள் மோப்பம் பிடிக்கும்.

நாமிருவர் மல்லாக்காய் சாய்ந்திருப்போம்.

இப்போதும் சொப்பனம் தானே!

நூற்றாண்டுக்கு முன்னம்

இன் நதி தீரத்தில்

நானும் நீயுமாய்

எறித்த நிலவொளியில் மகிழ்ந்திருந்தோம்.

புல் நுனியின் பூக்கள் பிய்த்து மகிழ்ந்திருந்தோம்.

காலம் விரைந்து போனது.

கடுகளவு மாற்றமும் இல்லாமல்

மீண்டும் நூறாண்டுகள் கழித்து நாம் பிறப்போம். இறப்போம்

இந் நதி தீரம் நமக்குச் சொந்தமானது.

பொழிதல் ஒழிந்து வான் மூடவிருக்கும் சந்தர்ப்பத்தில் நாங்கள் பிறப்போம்.

வானை நோக்கி கைகள் பொத்தி முஷ்டி உயர்த்தி

ஜய கோஷம் சொல்வோம்.

போர்கள்இல்லாத ஒரு இரவில் நாங்கள் பிறந்ததாய் மார் தட்டுவோம்.

இந் நதி தீரம் நமக்குச் சொந்தமானது........

நாங்கள் இங்கு தான் வாழ்ந்தோம்

இந் நதி தீரம் நமக்குச் சொந்தமானது........!

இது ஒரு போர்க்காலக் காதல்க் கவிதை என்ற நினைப்போடு நான் எழுதியிருக் கக் கூடும். அந்தக் காங்களில் [2004 ]காதல்க் கவிதைகள் தனியே எழுதி கொஞ்சமும் பழக்கமில்லாததால், போர் போன்ற ஒரு பொதுமையை இணைக்க வேண்டி இருந்திருக்கலாம்.

எனக்கு இன்னுமே ஒன்றுமாக விளங்கேல்ல, நான் ஏன் நதி தீரத்தைப் பற்றி எழுதத் தொடங்கினேன் என்று, வடக்கில் போருக்கும், [நான் அந்தக் காலங்களில் இருந்தது கண்டி மகாவலிக்கு அருகே :) ]நதி தீரத்துக்கும் நிறையத் தொடர்பே அல்லாமல்ப் கவிதையில பொருந்திப் போயிருக்குது. போர் வேறு அனுபவம், நதிகள், கங்கைகள் ,இயற்கை ..வேறு அனுபவம் இரண்டையும் சேர்க்க முயற்சித்திருக்கிறேன் போல.

திருக்கோணமலை, மட்டக்களப்பு போன்ற இடங்கள் இவை என்று இப்போதைக்கு மழுப்பி விடலாம்.

உண்மையாகவே அனுபவங்கள் சார்ந்ததில்லாது வரும் உணர்ச்சி வெளிப்பாடுகள், அவற்றின் அனுபவங்கள் கிடைத்ததும் தூசுகளைப் போல சிதைந்து போகின்றன அல்லவா? இந்தக் கவிதையும் அப்படித் தான்.

நிலா-
[2004]

மறுக்க அழையுங்கள்....

2011-05-24T08:22:00.003+05:30

நான் கொதிக்கும் உலையில் இருந்து விடுபட்டு-

அந்தம் ஒழிக்க,

எனக்கென இருக்கும் ஒரு பகலோ இருபகலோ

போதாமல் போகும்.

வாமன உருவத்தில் இருந்த வலி காணாமல்

நீண்டு பெரும் இராக்கதனாய் அவதரிக்கும்.

பார்- நீ ஒரு நாள்

சினம் கொண்டு எழுதலில் இருக்கும் தீவிரம்

அனுதினம் எனக்குள்ளே பொங்கிப் பிரவகிக்கும்.

கடல் ,வெளிகள் ,மவுன மலைகள் தாண்டி எதிரொலிக்கும்.

யாரையும் வாழப் பிரியப்படாமல்-

ஓசை முறித்துக் கொள்ளும் -உணர்வலைகள் !

பொங்குதலில் உள்ள லாபகரம் என்ன தெரியுமா?

ரகசிய சந்திப்புகளில் புரியாத

வார்த்தையற்ற விரவும் வெளிகள்- தாம் !

புல் நுனியில் காலம் பனி தட்டி எழுந்து கூத்தாடும்.

புலர்தலுக்கு முன்னே பூப்பெய்தும்.

புருட சுகம் ஒன்றினையே புணர்ந்தலையும் ;

புல்லுருவி வாழ்க்கையில் இருந்து வெளியேறும்.

நல்லினக்கமில்லா நகைப்புக்களை

நரிக் குளிப்பாட்டும்.

நானெனும் தனியுடமை தங்கித் தங்கி பல திசைகளில்

காடு, சமுத்திரம், கரு மரப் பொந்துகள், இருட்டில் நீ அகன்ற வானம்

இல்லாது என்று போன அணியட்கைச் சபலங்கள் ,

எல்லாம் தீர்ந்து போன மூர்ச்சனையில்

நான் எழுவேன்,

நான் எழுவேன் ,

.......................................................................................

நமக்கான சாத்தியங்கள் அறுன்றொழியும்!

நமக்கான சமவுடமைகள் அல்லாது போகும்!

நமக்கான சரி நிகர்கள் தகர்ந்து தொலையும்!

அண்டப் பேரண்டம் எனும் தமிழ் வார்த்தையல்லாத

அகிலப் பிம்பத்தில் என் கை நீளும்.

சுற்றி வளைக்க அதலமும் பாதாளமும் கை வரும்.

விரல்கள் பூக்கும், நீ ஒருபோதுமளிக்காத கணையாழி மின்னும்.

ஒ..ராமர்களே ....

உங்கள் சீத்தைகளை கொண்டு போய் கைக்குட்டைக்குள் பதுக்குங்கள்.

ஒ...இரட்சன்னிய யாத்திரிகர்களே ....

உங்கள் இறை தூதப் படலத்தை கன்னியாத்திரிகளுடன் பகிராதீர் !

ஒ...இன்று முளைத்த வீர இளைஞர்களே.....

உங்கள் யுவ ராசாப் பட்டங்களை யுவதிகளிடமிருந்து ஒழியுங்கள் !

மரணத்தில் மிதக்கும் மறு உயிரொன்று வந்து

உங்களில் தங்கியிருக்கப் பிரியப் படலாம்.

மறுத்து விடுங்கள்....

மறுத்துவிடுவது , எந்தப் பாவத்தையும் போல

யார் மீதும் பழி சொல்ல நேரிடாத செயல்,

மறுத்து விடுங்கள்...

மறுப்பதற்கான இதயங்களை சேகரித்துக் கொள்ளுங்கள்

தவறியும் மரணம் யாசிக்கும் சந்நியாசினிகளை அண்ட விடாதீர்கள்......

ஓ.....

மறுப்பது பற்றி யோசிக்கிறீர்களா?

மறுப்பது ஒன்றும் மன்னிக்கக் கெஞ்சும் மானங்கெட்ட பிழைப்பில்லை.

மறந்து விடுவது எனும் மனிதாபிமானத்துக்குமப்பால்,

மறுப்பது மட்டும் தாழ்வுச் சிக்கலில்லை !

மறுப்பது தான் சாலச் சிறந்தது.....

மறுக்க அழையுங்கள்....

மறுப்பதற்குக் கற்றுத் தாருங்கள்....

மறுபடியும் மறுபடியும் மறுப்பதற்குக் கற்றுத் தாருங்கள்....

சாட்டைகளால் முதுகில் ஓங்கி
அடிப்பதைக் காட்டிலும்,

மறுப்பது அழகு.....

வாசனையே இன்றி வனப்பு ஓடியும் வரை,
மூக்கை ஓட்ட அறுத்தது விடலிலும்,

மறுப்பது அழகு....

ஒ...தேவ கணமே.....

உயிரிலும் இனிய கண்மணியே....

அந்தத்தின் அனுபந்தமே ......

மறுக்க அழை.....

மறுக்க மட்டுமாவது அழை....

மறுத்தல் என்பது மறக்க முடியாது போகும் வரை மறுக்க அழை....

மறுக்க மட்டும் அழைத்துக் கொண்டே இரு...............

நிலா-
23/05/2011

நினைவு உரு மாறல்.

2011-04-24T10:22:00.005+05:30

தேவி எழுந்தாள்,

தென்மேற்காய் எழுந்தாள்

ஆதி நிலவரம் அங்கங்கே நிற்க

தேவி எழுந்தாள்

பணிந்து போகிற பண்பான குரலில்

முன்னெப்போதும் இல்லாத குரலில்

தனது பலவீனம்

பகை உணர்வானதெனக் கூறினாள்.

அக வலிமையையும்

தன்மானத்தையும்

தனக்கு உணர்த்தியதற்காக 

எல்லா ஆள்வோருக்கும் நன்றி கூறினாள்

மாட்சிமை தாங்கிய ஒரு கனவுக்காக,

மற்ற நினைவுகளையெல்லாம்

தர மறுப்பதாகக் கூறினாள்

ஈட்டி பாய்ந்து கொன்ற 

மேகங்களின் காம்புகளில் பெய்யக் கூடாத 

மழைகளைப் பற்றி கவலை கொள்ளாமல்

புரட்சிகளைக் கருத்தரிக்க நீ தேவையில்லை என்றாள்.

***

தாகங்களை ஏரிகள் அறிந்தில்லாத ஒரு இரவில்,

பறவைகள் தம் கூட்டில் இயல்பாக 

நித்திரை செய்த ஒரு இரவில்

மனிதர்கள் வேட்டைக்குப் போக மறுத்த ஒரு இரவில்,

நம்பமறுத்த பொத்தல் ஒன்றை 

அவள் கைகள் தாங்கிப் பிடித்தன.

அழிந்து வருகிற நேயத்துக்கு அவள் 

இரங்கற் பா பாட ஒத்துக் கொண்டாள்.

போராட்டமும், நிசமும் கலந்து போன வாழ்வில், 

நிச்சயமாய் அவனுக்கு குருதி சிந்தும்.

துயர் துடைத்து விடுகிற கைகள் 

பக்கத்தில் இருப்பது பற்றி யாருக்கும் அக்கறையில்லை.

விடுதலை என்பது, 

ஒரு பரிசு என்று இல்லாத ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும்,

புரட்சிக் காரிகளின் கைகளை 
ஓங்கி உயர்த்திப் பிடித்துவிடுவதற்கு,

நீங்கள் தான் வர வேண்டும்.

அவள் மீளல் பற்றி

ஒவ்வொரு நிமிடங்களிலும்,நிசிகளிலும்  
கணக்கிட்டுக் கொள்கிறாள் 

முன் எப்போதையும் விட பின் தங்கியதாய்

முன்னர் அவர்கள்  காலங்கடத்திய,

அவர்கள் சொந்தமாக வைத்திருந்த 

ஒரு சிறிய நீல வானத்துக்குக் கீழான 

ஆற்றங்கரைப் படகின் மீது சத்தியமாக -

உண்மைக்குப் புறம்பானதை 

கொலை காரச் சொற்களை,

மறுத்து அவள் நியாயப்படுத்தவாவது,

அவன் வரவேண்டும். 
   

ஒவ்வொரு புதிய கட்டங்களிலும்

கொள்களைகளையும்,
வழக்கங்களையும்

தகர்த்துக் கொண்டு போக வேண்டிய சந்தர்ப்பம் 

வைக்கக் கூடாது.

திரும்பத் திரும்ப அவள் பாதைகளை மீள வரைவதில் 

ஆர்வம் காட்டுகிறாள் 

அவன் எடுத்துக் கொடுத்த எழுத்தாணிகளாலேயே 

அவை புள்ளி வைக்கப்படுகின்றன.

நினைவுகள் அழுகுதலுக்கு விடும் காட்சி நீள்கிறது. 

மனப்பிறழ்வுடையவர்களுக்கு தோற்றல் போல

நியமம் ஒன்றுமில்லை.  

மனக்கிலேசமும்,

கொஞ்சம் துப்பரவற்ற முத்தச் சொச்சமும்

இறுதி வாக்குவாதமும் 

ஒரு விலங்கின் குறுகிய 

வழித் தடம் போல அது !

***

இயற்கை காட்டும் கடும் பிணியில்

ஊறி, மரங்கள் நழுவ விடுகின்ற இலைகளை 

பிடித்து விளையாடும் குழந்தைகள் அற்ற சூழலில்

காற்றும், காற்றில் ஆடும் தூக்கணாங்குருவிக் கூடும்

காய்ந்த சருகுகளுக்குள் நெளியும் ஓந்தில்களும்

சுற்றிலும் வேடிக்கை பார்க்கக் கூடும் மனிதர்களும் 

புழுத்துப் போன ஒரு தேசத்தில்,

வணக்கத்துக்குரிய தேவதையாக பிரதிட்டை செய்யப்படுகிறாள்.

ஓய்வின்றி ஆடும் 

ஊஞ்சல்க் குருவிகள் கழிக்கும் 

மலவாடையில் என்றும் போல்

ஒருவரை ஒருவர் நேசிக்கத் தவறிய பொய்களை 

வண்ணத்துப் பூச்சிகள் தாங்கி வரும் 

மகரந்தப் பொடிகளில் ஒழித்து வைக்கிறாள்.

அவள் வாழ்ந்திருக்கலாம் என்று 

யாராவது என்னும் ஒரு அதிகாலையில்,

அவளின் முதுகுத் தண்டில் இருந்து 

வெளித்துடிக்கும் சின்னச் சிறகுகளை

அவன் நேர்த்தியான கத்திரிக் கோல்களால் வெட்டி, 

காப்பாற்றட்டும். 

கவிதைகளைத் தவிர பரிசளிப்பதற்கு  

அவளிடம் எதுவும் இல்லாமல்ப் போகலாம்.

வெறும் கூழைக் கற்களையும்,

எச்சில் முத்தங்களையும் பரிசளிப்பதை 

விடவும் அது மேலானது என்று

மன்னிப்பை உணர்ந்தவர்கள் 

எல்லோருக்குமே  தெரியும். 

நிலா -

24/04/2011

ஆண் பெண் பாலினப் புரிந்துணர்வும், பெண்ணின் தளமும், பண்பாட்டுத் தளத்தின் நிறுவனமயப்படலும்.

2011-04-13T22:40:00.006+05:30

[Art by nila 2004]

உயிரியல் ரீதியாக இப்பிரபஞ்சத்தில் ஆண் பெண், இடை நிலைப்பாலினர் என மூவகைப் பாலினம் மனிதர்கள் எனும் இனப்பிரிவில் காணப்படுகின்றது. [இனம் என்பது, ஒரே குறிப்பிட்ட நிலப்பரப்பில் பொதுவான பண்பாட்டுடன் வாழக்கூடிய பொது இயல்புடையவை ]

இந்த மூவகையில் ஆண் , பெண் எனும் இரண்டு பாலினங்கள் மனித உலகின் இனவிருத்திக்கும்,அவற்றின் நிலவுகைக்கும் ஆதாரமாயுள்ளதால் அதிக முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது. இவை இரண்டும் இயல்பாகவே ஒன்றை ஒன்று ஆக்கிரமிக்கவும், ஒன்றை ஒன்று ஆதரிக்கவும் வார்ப்புப் பெற்றவை. ஆண் மட்டும் உள்ள ஓர் சமூகத்தை கற்பனை பண்ணிப் பார்க்கையில் சமுகத்தில், பெண் அமர்த்தப்பட்டுள்ள இடமும், பெண் மட்டுமே உள்ள சமூகத்தைக் கற்பனை பண்ணிப் பார்க்கையில் ஆணின் சமூக இடமும் தெளிவாகக் கூடியவாறு இருக்கும்.

இதில் மனிதன் வகுத்த பண்பாடு என்பது ஆண் -பெண் என்கிற இணைகளின் இயற்கைக்கும் , சமூகத்துக்கும் இடைப்பட்ட மாற்றுமையாகும். அல்லது பிறிதொரு கட்டமைப்பு ஆகும். பண்பாடு என்றால் என்ன என்று பார்த்தோமாகில், மக்கள் கூட்டம் கணக் குழுவில் இருந்து இனக்குழுவாக மாறுவதற்கு எடுக்கும் இடை நிலையின் அடிப்படையில் அதன் அடையாளமாக இன்னும் உள்ளது. பண்பாட்டை நாங்கள் ஹிப்சினுடைய கொள்கைக்கமைய இரண்டாக வகுக்கலாம்.

ஒன்று, பண்பாட்டில் உள்ள புழக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. பண்புகளின் மரபு சார்ந்தது. உதாரணமாக வழமைகள், பழக்கங்கள் போன்றவை அடங்கும்.இது ஒவ்வொருஇனக் குழுமத்துக்கு மாறுபடும்.

இரண்டு, பண்பாட்டின் தூய நிலை. பகுத்து ஆராய்ந்து பரீட்சார்த்த ரீதியாகவோ, யதார்த்தமாகவோ சமூகத்துக்குள் உள்வாங்கிக் கொள்வது. இது இயற்கையை பண்பாட்டின் மூலம் வரையறுக்கத் தொடங்கையில் ஏற்படுகின்றது. சாத்தியப்பாடுகளுக்கும், முரண் சாத்தியங்களுக்கும் எதுவாக கொள்கைகளை வகுத்தல் இதில் அடங்கும். பண்பாடு என்பது, இனம் சார்ந்ததொன்றாக எதிரெதிர்க் குழுமங்களால் அர்த்தப்படுத்தப்படுகிறது.

அதனாலேயே அது குழுமத்துக்கு குழுமம் வேறுபடுகின்றது.

பொதுவாகச் சொல்வதானால் ஒரு மனித உயிரியில் கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கும் அதன் சமூகப் பிரதிநிதித்துவத்திற்காக , தன்னை முதன்மைப் படுத்துவதற்கான அதனில் திணிக்கப்பட்டிருக்கும் ரகசியமூலங்கள். அல்லது அதில் ஏற்றப்பட்டிருக்கும் தரவுகளின் சூத்திரம் மாதிரி பண்பாடு திகழ்கின்றது. இது சமூகத்தை ஆதிக்கத்தின் வடிவில் காக்கிறது. அதனால் சமூகத்தின் பெரும் குறைபாடான உடலினை ஆதிக்கத்தின் எல்லையாக வைத்து குறியீடுகளை நிபந்தனைக்குல்லாக்கின்றது. இதில் தான் ஆண், பெண் நிலைகள் எங்கெங்கே சமுகத்தில் என்று நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

பெண்ணை உடல் சார்ந்த பொருளாக நோக்கப் படும் இடத்து பண்பாட்டின் ஆதிக்கத்தில், இரண்டாம் பாலினளாக , கைக்கொள்ளல் நேர்கிறது.

ஆண் , பெண் என்கின்ற பாலின வேறுபாடு என்பது செயற்பாட்டு ஆட்சிமிக்க நிகழ்வுகளின் மூலமே குறியீட்டுத் தன்மை வைக்கின்றன. ஆண், பெண் எனும் பால் மட்டுமே அடிப்படை உயிரியலின் அம்சமானது. இதில் பாலினம் என்கின்றது எங்கு வந்தது ?

குழந்தைகள் பிறக்கும் போதே அவர்களுடைய மரபணுக்கள் இனமாதலு
க்காகத் தீர்மானிக்கப்பட்டு விடுகின்றன. தவிர பாலினராக வகைப்படுத்தப்பட்ட பண்பாட்டு ரீதியின் ஏற்றத்தழ்வுகளுக்கு தயார்ப்படுத்தப்பட்ட குழந்தைகளைப் பிறப்பதில்லை. பண்பாட்டுத் தாழ்வுச் சிக்கல்கள் , ஒரு குழந்தை பிறக்கும் போதே ஆரம்பமாகின்றது.குழந்தையை ஆண் பெண் என்று குறித்துப் பிரித்துப் பேசுவது.பாலுக்கு ஏற்றாத் போல் பெயர் வைத்தல். உடைத் தெரிவுகள். வளர்ப்பு முரண்கள், விளையாட்டுப் பொருட்களைத் தெரிந்து கொடுத்தல், அவர்களை சமூகத்துக்குக் கட்டமைத்தல் என்பவற்றிலே பாலின முரண்பாடுகள் குடும்பம் என்கிற நிறுவன அலகின் மூலம் திணிக்கப்படுகின்றது.ஆக பால் என்பது உயிரியல் அடிப்படையிலும், பாலினம் என்பது பண்பாட்டு நிலைமையின் அடிப்படையிலும் கட்டமைக்கப்படுவதாகும். என்பது பிறப்பு அல்ல. அது ஒரு செயலூக்கமுள்ள நிகழ்வு. கோணல்கள் பற்றிய கோட்பாட்டில் இது தெளிவாக்கப்பட்டுள்ளது.

http://en.wikipedia.org/wiki/Queer_தியரி

பால் நிலையின் அடிப்படையில் பண்பாட்டின் பெயரால் இடம்பெறும் அடக்கு முறைகளில் இருந்து விடுபட்டு சமத்துவ நிலைமையை சரியாக விலங்கில் கொள்ளல்.

உயிரியல் ரீதியாக ஒருவருக்கொருவர் அவரவர் தேவைக்கும், நிலவுகைக்கும் ஏற்ப உடட்கட்டமைப்பையும், உயிரலகுகளையும் கொண்டவராயின் ஆண், பெண் இருபாலாருக்குமிடையில் ஏன் பேதம்?

சமுகம் இறுக்கி வைத்திருக்கும் சில விடைகள்.

1]எல்லா ஆண்களும், எல்லாப் பெண்களும் சுதந்திரமாக தனித்து, எதையும் செய்ய முடியாத மனநிலையில் இருப்பதாக ஒருவருக்கொருவர் கற்பனை பண்ணிக் கொண்டுள்ளமை.

2]குடும்பம் போன்ற ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட நிறுவன அமைப்பு முறைமை சிதைந்து போய்விடும் எனும் பய மனப்பான்மை.

3]அதீத பாலியல் நடவடிக்கைகள் / அல்லது கட்டற்ற பாலியல் தேவைகள் மூலம் சமுகம் வன்முறை மிகுந்ததாக உருவாக்கம் பெற்றுவிடும் எனும் நம்பிக்கை.

4]பாலியல் பற்றிய சிந்தனை தவிர ஆண், பெண் பாலினருக்கு வேறு தேவைகள் இல்லை எனும் குருட்டுத் தனமான நம்பிக்கை.

போன்ற முக்கிய காரணிகளை கோணல்களின் கொள்கை முன்வைக்கிறது.இதுவே அடிப்படை பண்பாட்டுப் பிரிவினை ஏற்றத்தாழ்வுக்கு காரணமாகிறது.

ஒரு அடக்கு முறைக்கு எதிரான செயற்பாடு இன்னொரு அடக்குமுறையாக இருக்குமா? அது தீர்வாக முடியுமா?

பொதுவாக நாம் வட்டம் போட்டுக் காட்டும் தேவையின் கேள்வி என்னவென்றால் நாம் எதனை ஆதரித்துப் பெசுகின்றோமோ அந்தக் கணமே அதற்கு எதிரான கோஷத்தை அல்லது எதிரான குழுமத்தை மறைமுகமாக உருபாக்குபவர்களாக ஆகிவிடுகிறோம். ஆதரித்தல் என்பது எதிர்த்தளுக்கான வலுவைக் கூட்டும் செயலை உருவாக்கி விடுகிறது. ஆக இன்னொரு அடக்குமுறை என்பது தீர்வாக இருக்கமுடியாது.

பண்பாட்டுத் தளத்தில் பெண் ,

எந்தவகை ஒடுக்கு முறையும் முன்னதாகவே பண்பாட்டுத் தளத்தில் கட்டமைக்கப்பட்டு விடுகின்றது. இனக்குழும முறை முழுதாகத் தகர்ந்தேரியப்படாத நிலையில், அவற்றை சாதிகளாக ஆக்கிவிட்டதில் பெண்களினுடைய ஒடுக்குமுறை பகிரங்கமாக ஆரம்பிக்கின்றது. எந்தவொரு தேசியமும் தத்தமது பண்பாடுகளை தமக்கேட்ப கட்டமைத்துக் கொள்கிறது.நிலமானிய சமுகத்தில் இருந்து முதலாளித்துவ சூழலுக்கு மாறும் தேசியக் கட்டமைப்பில் பெண்கள் பண்பாட்டின்மையப்பொருளாகவே பார்க்கப்படுகின்றனர். தாய்வழி உண்மை, தந்தை வழி பொய் என்ற எண்ணக் கருவின் அடிப்படையில் கற்பு என்பது பெண்களுக்கு மட்டுமே என்று தொடர்ந்தும் வலியுருத்தப்படல் மூலம் இது தொடர்ந்தும் நீடிக்கின்றது. பெண் பற்றிய கருத்தியல் நிலமானிய தொடர்ச்சியாக பொருளுற்பத்தி பெருகிவரும் முதலாளித்துவ சனநாயகத்திலும் திணிக்கப்படுகிறது.

நிலமானிய சமூகத்தளத்தில் விவசாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட பெண்ணுக்குரிய உயர் சுதந்திரம், முதலாளித்துவச் சமுகத்தில் குறைந்து போகிறது. இம் முதலாளித்துவம் எனும் கட்டமைப்பே ஆணாதிக்கத்தின் அடிப்படை என்று பெண்ணியலாளர்கள் வகுக்கிறார்கள். ஒன்றின் இருப்பைப் பற்றிய ஆதாரம் மற்றது வழங்க வேண்டிய சந்தர்ப்பம் இருக்கும் போது அதனது இருப்பின் ஆதிக்கம் அதிகமாகிறது. இதுவே இங்கு ஆணாதிக்கம் ஆகிறது. அதாவது மற்றையதன் இருப்பை கேள்விக்கு ஆளாக்குதல். இதனை பெண்ணியல்லாளரும் உயிரியல் ஆய்வாளரும் ஆகிய லெபனான் நாட்டின் அலீசா ஹிப்ரி எனும் பேராசிரியர் இவ்வாறு விளக்குகிறார்.

ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையிலான வெளிப்படை வித்தியாசம் உறுப்பியல் அம்சமாகும். இந்த ஆதிக்க நிலையானது, பெண்ணிடம் தன்னிடம் இல்லாத ஒரு மந்திர சக்தி அல்லது, இனம் புரியாத ஒன்றை பெண்ணிடம் ஆண் காண்பவனாகின்றான். இந்த அச்சம் பெண்ணில் இருந்து தன்னை தாழ்த்தலில் இருந்து தொடங்குகின்றது.

ஒன்று] அதிக அளவு இரத்தப்போக்கு கொண்ட ஒரு பெண் இறக்காமல் இருப்பது. சாதாரணமாக உடற் குருதியின் 40 ௦ -80 மில்லிலீட்ட்ரர் அளவில் வெளியேறுகின்றது. இது ஆணைத் திகைப்புக்குள்ளாகும் செயலாக அமைகின்றது. சாதாரணமாக இன் நிலையில் ஆண்கள் இறந்து விடுகின்றார்கள். இது பேரச்சத்தை கொடுக்கின்றது.

இரண்டு ] அந்த இரத்தப் போக்கானது தோன்றியது போலவே நிறுத்தப்பட்டு விடுகின்றது. இது இரண்டாவது அச்சம்.

மூன்று] பெண் கருவுறுதல் எனும் செயல், ஒரு உயிரைச் உற்பத்தியாக்குவதற்

கான உடலமைப்பு, உயிரியற் கட்டுப்பாடு, அடுத்த வித்தியாசம்.

நான்கு] பெற்ற உயிரை ஊட்டி வளர்க்கக் கூடிய உடலியற்

திறன். அப்பெண்ணின் உடலிலேயே விருத்தியாக இருப்பது.அச்செயலில் ஆணின் பங்கு ஏற்கக் கூடியதல்லாததாக புறக்கணிக்கப்படுவதும்.

இவ்வாறான நான்கு நிலைமைகளின் பின்னரும் ஒரு பெண் சாதாரண நிலையிலேயே இருப்பது என்பதும் பெண் மீதான அச்சத்தை ஆணுக்கு கொடுப்பதாக அமைகிற நான்கு பிரதான காரணிகளாகும். பெண்ணுடல் மாறுகின்ற விதமும், ஆணுடல் மாற்றத்துக்குல்லாகாத நிலையம் இதை அதிகளவில் தூண்டுகின்றது. மிகைப்படுத்தப்பட்ட சிறப்புத்தன்மை வாய்ந்த இன்னொன்றை ஆதிக்கத்துக்கு உள்ளாக்குதல் பற்றி ஆண் சிந்திக்கிறான்.

அடிப்படையில் பெண் இயற்கையுடன் ஒன்றியவளாகவும், அவளது உடலும் அதன் பரிமாணங்களும் இயற்கையுடனும் பிரபஞ்சத்துடனும், ஒன்றித்தும் இருப்பதை அவதானிக்கிறான். இயற்கையின் மறு உற்பத்தியைப் போலவே பெண் செயற்படுவதால், இயற்கையையும் ஒரு சிறப்பு மிக்க எதிராளியாகக் கருதுகிறான். இதன் நீட்சியே இயற்கையை அடக்கியாளும் தொடராகவும், பெண்ணை காட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் நிகழ்வாகவும் தொடருகின்றது என்று பெண்ணியம் முன் வைக்கிறது.

அதன் தொடர்ச்சியாக வந்த மதம் எனும் நிறுவனமயம், குடும்பம் எனும் நிறுவன அமைப்பு போன்றவை தொடர்ந்தும் இதனையே அவற்றின் ஒழுக்கவியலின் முதற் பங்க்காக வைத்தன. ஆக நிலப்பிரபுத்துவம், காலனியாக்கம், முதலாளியம் அனைத்தும் ஆணாதிக்க மேலாட்சியின் விரிவுக் கருத்து என்றே பெண்ணியம் சொல்கின்றது. இவ்வாறே பெண்ணின் தளம் சமூகத்தில் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

இயற்கை மீதான பெரும் அச்சம் பெண்ணின் மீது திரும்புகிறது. இதில் இருந்து விடுபட, ஆண் சமுக பொருளாதார மறு உற்பத்தியை தனாதாக்க முனைகிறான்.

கி.மு ஆறாம் நூற்றாண்டில் உருவான குர்ரானைப் பொறுத்தவரையில் தெறித்து ஓடும் நீர்த்துளியில் இருந்து உயிர் தோன்றுகின்றது என்றே இருக்கின்றது. உயிர் எங்கிருந்து தோன்றுகின்றது என்பது பற்றிய தோற்றத்தில் ஆணின் பங்கு என்ன என்று தெரியாமல் இருந்த காலங்கள் கரு உயிர்ப்பதை ஒரு தெய்வாதீனம் என்றே நம்மப்பட்டது. உயிர்த்தல் எங்கிருந்து என்று அறியாத போது, இறப்பின் அச்சமும் பற்றிக் கொள்கின்றது. பெண்ணில் இருந்து உயிர் தோன்றுவதும், இறப்பின் போது இல்லாமல்ப் போவது ஆணின் அச்சத்தை தனது உடல் முழுமையற்றது என்பதையும், நிலையற்றது என்பதையும், தனக்கான உரிமைப் பொருள் இங்கு இல்லை என்பதையும் ஆணுக்குள் கொடுக்கின்றது.

இதுவே இறவா வாழ்க்கை படிய தேடல், மறு பிறப்பு, மீழ் சுழற்சி என்ற தீவிரத்துக்கு ஆளாக்கியது. மரணத்தை வெல்லும், இயற்கையை தனது ஆதிக்கத்துக்குள் கொண்டுவரும் செயலின் தொடர்ச்சியாகவே ஆணின் வாரிசை பெண் சுமந்து, தனது உற்பத்தியின் தன்மையை உறுதிப்படுத்துவது என்ற நிலைமையினை ஆக்கியது.

இங்கு பெண் ஆணின் வாரிசை உட்பத்தியாக்கித் தரும் உபரிக் கருவியாக ஆட்கொள்ளப்படுகிறாள். பெண்ணின் தைமையாதலின் விளைவான உயிரியை தனது வாரிசாக்கிக் கொள்ளும் தன்மையை கையாள்கிறான். பெண்களால் கண்டடையப்பட்ட

விவசாயம் என்கிற பொருள் உற்பத்தியை தன்னுடைய உடமையமாக்கின்றான். பெண்ணினுடைய காவல்க் காரனாக உருப்பெருகின்றான். இத்தகைய அதிகாரத்தின் நிறுவனமே குடும்பம் என்கிற அழகு. இதுவே பெண்ணின் தளத்தை, அவள் செய்யவேண்டியவற்றை, நிகழ்த்த வேண்டியவற்றை உறுதிப்படுத்தும் அமைப்பிலாக உருப்பெற்றது. இங்கிருந்தே பெண்ணுக்கான விளிம்பில் தள்ளல் உருவாக்கப்பட்டது.

இன்று உலகமயமாதல் என்பதன் ஊடாக எதிபத்தியம் மூன்றாமுலக நாடுகளை சுரண்டிக் கொண்டே இருக்கின்றது. இதில் பெண்களின் தளம் பன்முகப்பட்ட வழிகளில் ஒடுக்குமுறைகளுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டுக் கொண்டே வருகின்றது. பொருளாதார, சமுக, அரசியல் எல்லாத் தளத்திலும் பெண் ஒடுக்குமுறை அல்லது அடக்கு முறைக்கு ஆளாக்கப்பாடல் அடையாளமாக்கப்படுகின்றது. அவற்றுக்கு எதிராக பெண்களை அணிதிரட்டுவது கடினமான பணியாகவே இன்னும் இருக்கின்றது.

பெண்கள் விடுதலை பற்றிய கோரிக்கைகள் வெவ்வேறு நிலைகளிலும் தளங்களிலும் வலியுறுத்தப்பட்டு வருகின்றது. சர்வதேச ரீதியாகவும், தேசிய ரீதியாகவும் இதன் தேவை சோசலிசத்தின் தற்காலிக பின்னடைவின் பின் மாக்ச்சம் தோல்வி கண்டதான நினைப்புடன் ஆரம்பமாகிறது. அரச சார்பற்ற, தொண்டு நிறுவனங்களின் கோல்களை பரப்பும் செயலாகவே மூன்றாம் உலக நாடுகளில் இத் தேவையின் தீர்வு இன்னும் இருந்து வருகின்றது.

தொள்ளாயிரத்து அறுபதுகள் -எழுபதுகளில் பெண்களின் தீவிர நிலவுகைக்குச் சார்பான இயக்கங்கள் தோன்றியிருந்தன. அவை அரசியல், சமுக வலிமை உடையவையாகவும் விளங்கின. இன் நாளின் முக்கியமான,

மகப்பேற்று உரிமை, சம உரிமைச் சட்டம், சீர்திருத்தங்கள் போன்றவற்றை முன்வைத்து வெகுசன மட்டத்தில் அவை இயங்கின. பெண்களின் வேலை நேரம், அவர்களின் சம்பளம், அதிகாரச் சமநிலை போன்றவற்றை போன்ற அமைப்புக்கள் நிகழ்த்தின. வலது சாரித் தாக்குதல்களின் பேரில் இவை எல்லா உலக நாடுகளில் இருந்தும் ஒரே காலத்தில் தொய்வுக்குள்ளாக்கப்பட்டன. போது சன அரங்கில் இருந்து கேள்வி இல்லாமல் தூக்கப்பட்டன. இதன் பின்னர பெண்ணிய இயக்கங்களின் செயலூக்கம் குறைந்தது. அமெரிக்காவில் தோன்றிய இதன் உலகளாவிய செயற்பாடு அடிமை ஒழிப்புடனே ஆரம்பமாகியது. [1920 ]

மீண்டும் இவை தோன்றாமல் செயல் இழந்ததற்கு, சமகாலப் பெண்கள் இயக்கத்தின் பலவீங்களின் தன்மையைக் கண்டறிதலில் உள்ள தயக்கம், சமகாலப் பெண்ணியம், முதலாவது பெண்ணிய இயக்கத்தின் தோல்வியைத் தழுவலாம் என்ற பயம் போன்றன காரணமாய் இருக்கின்றது. [1930 ,1940 ,1950 ]

முதலாவது பெண்ணிய அலை, அடிமை ஒழிப்பு, பெண்களுக்கான வாக்குரிமை, பெண்களின் தொழிற்சங்க அமைப்பு என்பவற்றை நிகழ்த்திக் காட்டியதுடன் அதன் தேர்வு எல்லை ஒழிந்ததும், இரண்டாவது பெண்ணிய அலை, பெருவாரியான பெண்ணியக் கோள்களை முதலாவதிலும் தீவிரமானதாக வைத்தது. நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் ஆதிக்கத்தை நிலை நாட்ட பாடுபட்டது.மாணவர்களுக்கிடையில் புரட்சியை உருவாக்கக் காரணமாய் இருந்தது. சமபால்ப் பெண்ணியம் முன்வைக்கப்பட்டது. பாலுணர்வு, பாலியத் தேவை குறித்து இங்கு தெளிவாகப் பேசினார்கள். [1930 -1940 ]

இப் பெண்ணிய அலைகள் சமுதாயம், சமுக நீதி, முற்போக்கான செயலூக்கம், தனிமனித உரிமை என்பவற்றில் ஒரு கருத்தாக இரண்டு காலத்திலும் ஒடுங்கின.

பெண்ணியம் என்பது ,ஆண் மறுப்புச் சிந்தனை அல்ல. ஆண் பெண் என்ற இருமைகளின் எதிர்த்தன்மைகளை ஒன்றை ஒன்று எதிர்கொண்டு கிடைக்கப் பெரும் இருவருக்குமான பாதுகாப்புப் பற்றியது. ஆணை அதன் அதிகாரத்தில் இருந்தும், பெண்கள் சார்ந்த வெறுமையில் இருந்தும் ,இயற்கையில் இருந்தும் பெறப்படும் பெரும் அச்சத்துக்கும், பதற்றத்துக்கும் எதிராக, ஆணின் கலாசார, பண்பாட்டு கருத்துத் தளங்களில் இருந்து பாதுகாப்பாக விடுவிக்கும் ஒரு செயற்பாடாகும். ஆணையும், பெண்ணையும் முரண் நிலையில் நிறுத்தாமல் புரிந்துணர்வைத் தூண்டுதலே பெண்ணியத்தின் அடிப்படையாகும். இதன் நோக்கு இப்போது சரிவரப் புரிந்துனராத நிலையே பெண்ணிய எதிர்ப்புக்கும், ஆண் பெண் பாலினச் சமத்துவத்துக்கும் கிடைத்த பாரிய சவாலாக அமைகிறது.

பெண்கள் இயக்கத்தின் உலகளாவிய சரிவின் காரணம்.

1960 களில் பெண்ணிய இயக்கத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தியது தீவிரப் பெண்ணியமாகும். அப்போது பெண்கள் இயக்கம் இரண்டு வெவ்வேறு போக்குகளைக் கொண்டிருந்தது.

ஒன்று] சோஷலிஸ பெண்ணியம் [ சிலவேளைகள் மார்க்சிய பெண்ணியம்]

மற்றையது, தீவிரப் பெண்ணியம் .அதி தீவிரமான ஆண் எதிர்ப்புடன் அவர்கள் செயற்பட்டார்கள். பால் ஒடுக்குமுறையின் அடிப்படையில் சமமின்மையே உருவாகிறது என்று வாதிட்டார்கள்.

இந்த இரண்டு வெவ்வேறான கருத்துக்களின் மோதலே பெண்ணியப் போக்கு தளர்ச்சியடைந்ததற்கும், அதன் சரிவுக்கும் காரணமாகியது. குழுவாதத்தாலும், மும்முரமான சித்தாந்த மோதல்களாலும் இதன் நிலைப்பு கேள்விக்குள்ளானது. அதனைத் தொடர்ந்து இரண்டும் பிரிந்து, வெவ்வேறு தளத்தில் குறைந்தளவில் இயங்கிக் கொண்டு வருகின்றது. இதனால் இரண்டிலும் நடுத்தர வர்க்கப் பெண்களின் தேவை புறக்கணிக்கப்பட்டது. மூன்றாம் உலக பெண்களின் கவனிப்பு குறைக்கப்பட்டது. ஆக இதன் நிலை இன்று தொடருமாப் போல் இல்லை. பெண்கள் இயக்கம் வேலைத்தளத்தில் பால்நிலைச் சமத்துவம், பெண்களுக்கான சிறப்புச் சலுகைகள் , உத்தியோக வாய்ப்புக்களை விரிவு படுத்தல் என்பவற்றில் கவனம் செலுத்தியது. பெண்ணிலை இயக்கங்கள் பொதுவாக இல வயதினரைக் கொண்டிருந்ததனாலும், தீவிரவாதச் சிந்தனை பெருவாரியாக இருந்தமையினாலும், அவர்கள் எந்த வர்க்கத்தில் இருந்து வந்தார்களோ அந்த வர்க்கத்தினருக்கு அப்பாற்பட்டவை சுயாதீனமாக எதிர்க்கப் படுகின்ற பார்வை அவர்களுக்குக் கிடைத்தது. விமர்சனப் பார்வை கொண்டதாக இருந்தது.

தொழிலுக்குப் புறம்பான நிறுவனங்களும், சமூக உறவுகளும் பலவீனமடைந்த நிலையில், தீவிரத் தன்மைவாதிகளுக்குக் கூட வேறு வகை விழுமியங்களின் பாலே நாட்டம் இருக்கும். எதிர்வினைகள் மீதே கவனம் செல்லும். இவாறான அடிப்படைக் காரணிகள் மூலம் பெண்ணிய அலை சரிவடைய ஆரம்பித்தது. இன்றைக்கு இதன் தேவை மூன்றாம் உலக நாடுகளில் அதிகளவில் காணப்படுகின்றது. எந்த ஒரு சமுக ஒடுக்கு முறைக்கு எதிரான போராட்டமும் தனித்து மேட்கொள்ளப்படும் பொது அது போராட்ட சக்திகளையும் போராட்டத்தையும் பலவீனப்படுத்தும். அதுவே பெண்ணியம் பற்றிய நிலையில் அடிப்படையாகிவிட்டிருக்கிறது. பெண்கள் விடுதலை பெற வேண்டும் எனும் நிலையை விட அதற்கு எதிராகக் கிளம்பும் கிளர்ச்சிகளின் தலையீடே செழுமை மிக்கதாக இருந்தும் விடுகிறது.

நிலா-
[2011 ]

எதிர்க்காமல் இருத்தல் என்றால் சார்பாக இருத்தலுமே ; ஆம் !

2011-04-13T08:18:00.006+05:30

நீ என்ன தேவைக்காக

என்னை நோக்கிப் படையெடுத்து வருகிறாய் என்றோ,

என்ன தேவைக்காக 

உன் முரட்டுப் படைகளை என்னிடம் அனுப்புகிறாய் என்றோ 

நான் இதுவரைக்கும் தெளிந்ததில்லை. 

இருந்தும்

என் தேவை குறித்து

உன்னிடம் நான் தெளிவாகச் சொல்லியிருக்கிறேன்.

சொல்லப் பட்ட தேவைகளுக்குள் இருந்து

தெளிவாக, சொல்லப் படல் எனும் வார்த்தையில் 

மழுப்பிய வார்த்தைகளை நீ கண்டு பிடித்துத் தருகிறாய்.

நான் சொல்லாத ஒவ்வொரு வார்த்தையையும்

எனக்குள்ளே நீவி விட்டு, 

அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறாய்.

எனக்கு எல்லாக் கோட்டுக்குப் பக்கத்திலும் 

இன்னொரு கோட்டைப் போட்டு பெரிதாக்கும் 

பணி தெரியவில்லை. 

உனக்குத் தெரிந்திருக்கிறது.

கோடுகள் பற்றி சமாமாயோ,

சமாந்தரமாயோ 

நாங்கள் வாழ்வது பற்றி 

நான் உனக்கு உணர்த்திக் கொண்டே இருக்கிறேன். 

நான் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கிறேன், 

என் கேள்விகள் பதில்கள் அற்றுப் போனவையாக 

உன்னிடம் மட்டும் சோர்ந்து விடுகின்றன.

மறுபடியும் ஒரு நாளும் 
நான் உன் கனவுக்குள் வலுக்கட்டாயமாக புகவில்லையா? 

உன் ஒருநாளின் நினைப்புக்குள் என்
 எதிர்த் தோற்றம் தனும் வரவில்லையா?

நான் செத்துப் போனதாய் எண்ணும் ஒரு கணம் 
நீ துடிப்பதை நிறுத்துவாயா?

 நாங்கள் - இல்லை , நீ சொல்ல்வது போல், 

நான் எனும் தனி மனுஷியும், 
நீ எனும் தனி மனிதனும் போட்ட கணக்குகளில்

நாம் என்று எப்போதும்  இருக்கவில்லையா?

நாங்கள் தொடராமல் 

இருந்த வழித்தடங்களை எனக்கும் 
உனக்குமாய் தொட்டுக் காட்டியது 
நானும் நீயும் இல்லையா?

உன்னை மிக வேதனைப் படுத்தும் தருணமும்,

என்னை மிக வேதனைப் படுத்தும் 
தருணமும் ஒன்றாக அல்லாவா இருந்திருக்கிறது?

சரி, இவைகளை விட்டுத் தள்ளு,

வலி என்கிறது விரவுகின்ற போது,

முதுகுத் தண்டில் பிளந்து , 
அக்கினிக் குழம்பில் நாக்கைத் தோய்த்து,

குரலும் , துத்தமும் வெளிவர முடியாமல்

பிணைந்து கொண்டே அழக் காட்டித் தரும்

பிணி எனக்கும் உனக்கும் 
ஒரே செயலுக்காய் வந்திருக்கிறதல்லவா?

ஒரே தெருவில், ஒரே இடத்தில் ,ஒரே செயலுக்காய் 

நாங்கள் மாறி மாறித் தண்டிக்கப் படுகிறோம் இல்லையா?

தறிகெட்டு அலையும் -என் 

மூளையின் நரம்புகளை வேரோடு பிடுங்கி 

உன் வீட்டு புழக்கடையில் நட்டு வைத்திருக்கும் 

இந்த லாவகமான பணியை,

நான் செய்யக் கூடாதா? 

நான் உன்னை கொலைக்குத் தயாராகும் படி 

எப்போவாவது சொல்லியிருக்கிறேனா கண்ணே ?

கொலைகளில் இருந்தும், 

கொடும் விதிகளில் இருந்தும் 
காப்பாற்றப் படுவாய் என்றல்லவா 

புலம்பிக் கொண்டிருக்கிறேன் ?

என் புலம்பல்களை அடித்து நிறுத்தாமல்க் கேள்.

வார்த்தை சுமந்து வருகிற ஓசைப் பெட்டியை 

அடித்துச் சாத்தாமல் ஒரு கணம் நின்று கேள்.

வானத்துக்கும் பூமிக்கும் நான் கதறுவதை,

சாப்பிட்டு விட்டு நித்திரை கொண்டுவிட்டு, 

ஓய்வான ஒரு பொழுதில் கொஞ்சமாய்க்  கேள்.

நிதானம் தப்பும் வரைக்கும் நான் சொல்வதை நிறுத்தாமல்க் கேள்.

தயவு செய்து வாய்ப்புக் கொடுத்துப் பார்.

யாரும் தோற்றுப் போவதை உன்னால் தாங்க முடியாதல்லவா?

பொய்மை சூழ்ந்த அந்தகாரத்தில் 
நீ சுற்றிக் கொண்டிருக்கும்

கணங்களில் ஏதாவது ஒன்று ஆலாபிக்க வேண்டும்.

வார்த்தையின் வறுமையும், உண்மையின் ரோஷமும் 

மிகுந்து போன ஒரு நாளை நீ எதிர் பார்க்காதே.

பொய்யும்,
மிதவாதமும் மட்டும் சூழ்ந்து கொண்டு 
உன்னை அச்சம் காட்டுகின்றன.

உன்னைச் சூழ பொய் என்றோ, 
மிதவாதமென்றோ நான் உறுதிப் படுத்தவில்லை. 

எனக்கு மங்கலான வெளிச்சத்தில் கண் 
பழுதாயும் இருக்கலாம்.

இருப்பினும்,

நீண்ட நெடிய வெளிச்சத்தை,
 உன்னிடமிருந்து எதிர் பார்க்கிறேன்.

ஆசையாய் இருந்த ஒன்று 
தேவையாய் உருப்பெற்று விட்டது. 

எப்போதும் நீ தேவையாகவே இருக்கிறாய். 

விரக்தியும், சோகமும் கொண்ட
 நிலைமைகளை ஒருவாறு விரட்டலாம் என்று யோசிக்கிறேன்.

நான் சிரிப்பதற்கு எங்காவது காரணம் நோண்டுகிறேன்.

பெரும்பாலும் உன்னை மகிழ்விப்பதாகவே
 அதன் எல்லாக் காரணங்களும் இருக்கக் கூடும்.

சிந்தனைகளின் அழுத்தம், கேள்விகளின் துரத்தல், 

அனுதாபங்களின் உச்சுக் கொட்டல் எல்லாவற்றையும் 

தூர நின்றே  வேடிக்கை பார்க்க விரும்புகிறேன்.

உன் உதவி தேவை.

எப்போதும் போல,

நான் எனும் கவுரவம், உனக்குள் தான் பொதிந்து கிடக்கிறது.

எனக்குத் தெரிந்தும், உனக்கே தெரியாமலும் மாட்டிக் கொண்ட 

அந்த வஸ்திரத்தை நீ தான் பங்கு போட்டுத் தர வேண்டும்.

பாதி காணும் !

ஏற்பின் கதவடைப்புக்கள் இல்லாத காலத்தில், 

உன் பற்றி நான் பேசத் தந்த வாய்ப்புகளுக்கு நன்றி,

ஆயின்

எதிர்க்காமல் இருத்தல் என்றால் என்ன கண்ணே ? 

நிலா-

2011

கதவுகளைத் திறந்து விடுங்கள் ......

2011-04-06T00:49:00.000+05:30

கதவுகள் லேசுப்பட்டவை அல்ல ,

எந்தக் காலத்திலும்

தட்டத் தட்டத் திறவு கொள்ளாமல்

நம்மைப் பழிவாங்கியவை அவை

கதவுகள் லேசுப்பட்டவை அல்ல ,

நாங்கள் தட்டத் தட்டத் திறவு கொள்ளாமல்

பழியை வாங்கியவை அவை.

எங்கள் வீடுகளில்

கதவுகள் மரம் கடைந்தும், வசதிப்பட்ட வீடுகளில்

இரும்பும், துரும்புமாயும் காகமிருக்கக் கொப்பாய்

உயர்ந்து நெடுந்து , வளர்ந்து காவலிருக்கும்.

கதவுகள்,

சின்னஞ்சிறு குழந்தைகள்,

தொங்கித் தொங்கி ஊஞ்சலாட வாய்ப்புக் கொடுக்கும்.

எல்லாக் கதவுகளும் யாரையாவது காவலிருப்பது குறித்து

ஒரு நாளோ இரு நாளோ தயக்கமடைந்திருக்கும்.

அல்லது வெட்கப்பட்டிருக்கும்.

அடைக்கலம் தந்த கதவுகளும் இருக்கின்றன.

காட்டிக் கொடுக்கத் திறந்து கொண்ட கதவுகளும் இருக்கின்றன...

கதவுகள் எங்கள் பாட்டிகள் மாதிரி,

மூதாதைகள் மாதிரி,

சின்னச் சின்னக் கதைகளை

கதவு இடுக்குகளின் துவாரம் வழியாக

யாருக்கும் பதனிடாத புதுக் காற்றில் சேமித்து வைத்திருக்கின்றன.

இன்னொரு இன்னொரு தலைமுறைக்காக

கதவுகளை நம்பி நாம் துயில் கொண்டோம்...

எங்கள் பெண்களின் சொல்லக் கூடாத

கற்புகளை கதவுகளுக்கு மட்டும் காட்டி வைத்திருந்தோம்.

சல்லாபம் தெறிக்கச் சிந்தி வரும்

பொல்லாத குழ ஒழுக்கங்களுக்காய் கதவுகளை

காவலுக்கு வைத்திருந்தோம்.

கதவுகளுக்குப் பின்னாலே ஒளிந்து கொண்டு

கையாலாகாத தனமாய் களவுகள் செய்தோம்.

கதவுகளின் இடுக்கில் சன்னம் பார்த்து,

எதிரியையும், தோழனையும் முதுகில் சுட்டோம்.

கதவுகள் கற்பக தரு மாதிரி,

அச்சாக் கதவுகள்

ஜன்னல்களின் பாதிச் சுதந்திரத்தை முழுதாய்த் தந்தவை....

என்னை தாண்டிப் போ தாண்டிப் போ என்று

தடுக்காமல் திறந்து விட்டவை...

வாழ்வின் சமநிலையின் உயிரிக் குறியீடுகள் !

எங்கள் பழந்நாளில் கதவு திறக்கப் பாடியும்,

திறந்த கதவு மூடவுமே தேவாரம் பாடி

மந்திரங்கள் பல செய்து மாயக் கதவுகளை உட்பத்தியாக்கினோம்

எங்களை அவை பாழும் நரகங்களில்

படு குப்பைகளை உட்பத்தியாக்கப் பயன்படுத்தின.

என்றைக்கு நாங்கள் திறந்த வெளிகளுக்குள்,

கதவுகள் இல்லாத வானப் பரப்பின்

விரிந்த நிழலுக்குள் அன்பையும், சமத்துவத்தையும், சாத்வீகத்தையும்

உட்பத்தியாக்கியிருகிறோம் ?

கதவுகள் எங்களுக்குத் தடையா ?

பூட்டிய அறைக்குள் செய்கிற கள்ளத்தனம் தானே மனிதன்...

எங்களை உண்மைக்குப் பிறந்தவர்களாக்குங்கள்...

திறந்த வெளிகளுக்குள் எங்கள் குழந்தைகளுக்கு

அமுதூட்டுங்கள், அவர்களை

சுதந்திர புருஷர்களாக வலம் வரச் செய்யுங்கள்

எங்கள் சமுதாயத்தின் அடக்கு முறைகளை

அவர்களுக்குச் சொல்லித் தராதீர்கள்...

அவர்களின் கதவுகளைத் திறந்து விடுங்கள்....

எங்களை இன்னொருவனுக்காய் உற்பத்தி பண்ணச் சொல்லியோ,

அடி கழுவி விடும் படியோ கதவுகளுக்குள் போட்டு அடைக்காதீர்கள்.

மனிதர்களின் உயிர்க் கூடுகளின் கதவுகளையோ,

குருவிகளின் சின்னச் சின்னக் கூடுகளின்

கதவுகளையோ திறந்து விடுங்கள்,

நாங்கள் எதுவாகிலும் ஒன்றிலிருந்தாவது தப்பிக்க விரும்புகிறோம்.

காகக் குருவிகள், தேர்ந்தெடுத்துக் கட்டிய கூட்டில்,

குழந்தைகளைப் போடாமல், குயில்பொந்தில் எம்மைத் தூக்கி எறியாதீர்கள்...

எம்மை அந்நிய தேசத்துக்காய் தயார்ப்படுத்தாதீர்கள்...

எங்கள் கதவுகள்,

எங்கள் பாரம்பரியங்கள்,

எங்கள் சுதந்திரங்கள்,

எங்கள் உயிர்களின் விலைகள்

எல்லாவற்றையும்

ஒரு கதவுக்குப்பின்னால் நின்று பேரம் பேசாதீர்கள்.

நாங்கள் எங்கிருந்து அடைக்கப்பட்டோம் என்பதில்,

துநீஷியாவா ,

லிபியாவா ,

முள்ளி வாய்க்காலா,

என்று எங்கெங்கோ தொலைக்கப்பட்ட

திறவு கோல்கள் இல்லாமல்,

கதவுகளைத் திறந்து விடுதல் என்பது லேசுப்பட்டது அல்ல ,

கோடி மனிதர்களின் உயிர்கள்...

கோடி மனிதர்களின் மலினமான மானங்கள்...

கோடி மனிதர்களின் கடைசி அபிலாஷைகள்..

கோடி மனிதர்களின் கடைசி இருப்பு...

கோடி மனிதர்களின் ஒரே கனவுகள்....

கதவுகளைத் திறந்து விடுதல் என்பது லேசுப்பட்டதல்ல !

கோடி மனிதர்களின் ஒரே கனவுகள்...அவை

-நிலா

கவியரங்காற்றுகைக்காக எழுதப்பட்ட கவிதை..

ஒரு மீனில் தவம் வைத்தல் .

2011-03-29T21:28:00.001+05:30

எல்லாம் கரைந்து எடு பட்ட நிலையில்

தாழ் மயக்கமென்ன ?

மனம் பொல்லாத வினையொன்றின்

பெரும் நோய் தான்!

கல்லாத புலவர்க் கூட்டம்

கற்ற ஒரு நாள்

நில்லாத வானம் வீழ்ந்து நிமிர்ந்து எழுந்து

சித்தின் பெரும் சக்தி கொடுக்கும் !

அல்லாத நாளை பற்றி

அறிந்து போதல்

அற்ற நிலையின்

அறிவகன்ற சூக்குமமே !

செல்லாத காசின் நிமித்தம்

கூலி வாங்கி -

செயல் புரிந்த நாளின் -

கனம் தூர்ந்து போகும்.

தூலத்தின் திசை மக்கும்.

துன்பத்தின் நெடி தூக்கும்.

பொய்கள் கருதும்.

புலன் துஞ்சும்.

நெஞ்சம் விறைக்கும்.

நேர்மை பொய்க்கும்.

கொஞ்சத் திறமையும்

கோடியில் ஒழியும்.

கருவம் அகன்றொழியும்,

கரு வறை தாண்டிப் பிறக்க மறுக்கும்.

பிறக்க மறுத்த சிசு இறக்கும்.

இல்லாத இனமொன்று -எளிதில் அழியும் !

மடமை, சிறுமை,

எத்தன்மையும்

எளிதில் வாய்க்கும்-

போன வண்டிலுக்காய் தூது விடல் தொடரும்.

போனவை வந்திறங்கா....

போனவை செவி சாய்க்கா....

போனவை தோத்திரங்கள்....

போனவை தொடர் அழு குரல்கள்...

போதலின் முன் அவை இங்கிருந்தன!

போனதன் பின் அவை அங்கு சென்றன!

போதலின் முன் அவை போதனை செய்தன!

போன பின் அவை பொய்களை சூடின !

போதலும், போதனையும்

புலன்களின் புது சுகத்தை தகர்த்துச் சென்றன

நின்ற புது வெள்ளத்தில்

நினைவடித்துச் சென்றன

போன தூதுகள்

சம்சாரக் காதலின்

சந்நியாசங்கள்

எடுத்துரைத்துக் கொண்டிருந்தன....

மீளப் படாத

மீழுந்துயர்கள்

மீண்டு கொண்டே இருந்தன- துயர்களை

மீட்டுக் கொண்டே இருந்தன

அற்ற பொழுதின் அகலந் தெறிக்கும்.

அனலாய்க் கொதிக்கும் அகந்தை மரிக்கும்

மிச்ச நிலையின் மிகுதி இருக்கும்.

மீளும் என்ற கணத்தில் தொலையும்.

கற்ற கலையும் காற்றின் தூதும்

இற்ற கயிற்றின் சேதி தரும்.

முற்ற விட்டுப் பழம் பார்க்கும்

முன் யோசனை வந்து போகா.

மீட்டுந்தந்தி அறுந்து

கை அறுபட்டு

எல்லாம் தானாகி

நீண்ட புவி ஓசையில் -இப்பாழுமுடல் கரையும்.

எல்லாப் பரம் பொருளும்

இச்சைக்குள் சிக்கி

எடு படாமல்ப்

போய்கொண்டிருக்கும்.

பிச்சை நிலையிலும்

பிணமொன்றின் வாய் திறக்கும்

எச்சில் இலைகளின்

இன் சுவைகள் அறியும்.

மிச்சஞ்ச்சொச்சமேல்லாம்

மீட்டிப் பார்த்தலுக்காய்

மிகுந்த மிடுக்கோடு

காலம் கலைந்து போகும்.

மீழ எழுதலில்

மிகை விரயம் இருக்கும்.

இப்பொருளும் எப்பொருளும்

யார் யார் வாய்க்கோ எட்டும்.

இயலாத பொழுதின்

இயலாமைக்காய்-

மனம் -

குமைந்து குமைந்து அழுகும்.

குற்றமற்ற மனிதர்கள்

கூட்டமாய் வாழக் கூடும்

கூடு பற்றி எரிதல் போது

குறைகள் எது ?

நட்டு வைத்த நடுக்கடலில்

நான்கு பக்கம்

விட்டு வைத்த

வினை சூழ வெறித்திருத்தல்-

வல்லமைக்காய் காத்திருத்தல்

வன் நிலையில் பொறுத்திருத்தல்

எப்பழிகள் நேர்ந்திடினும்

அச்சுவைகாய்க் காத்திருத்தல்

அப்பொழுதும் எப்பொழுதும்

அற்ற நிலை ஏற்படினும்

உறு பசியாய் வீ ற்றிருத்தல்

ஒரு மீனில் தவம் வைத்தல்

கடினமில்லை....

நிலா -

27/3/20011